Hipparcos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hipparcos
Hipparcos-testing-estec.jpg
Hipparcos durante as probas antes do lanzamento.
Tipo Científico
Organización ESA
Destino actual Fora de servizo
Data de lanzamento 8 de agosto de 1989, 23:25 GMT[1][2][3][4]
Foguete portador Ariane 44LP[2][5]
Sitio de lanzamento Centro Espacial de Kourou[2][6]
Obxectivo da misión Astrometría de alta precisión para 100.000 estrelas.[2][6]
NSSDC ID 1989-062B
Masa 1025,0 kg[5][2][6]
Potencia 295,0 vatios[2]
Semieixo maior 24.525 km[1]
Inclinación 7,2 graos
Apoapse 35.778 km[1]
Periapse 529,7 km[1]

Hipparcos (denominado así en honor ó astrónomo grego Hiparco) foi un observatorio espacial da Axencia Espacial Europea lanzado o 8 de agosto de 1989 mediante un foguete Ariane 44LP desde o Centro Espacial de Kourou.[2][5][6]

Características[editar | editar a fonte]

Hipparcos foi un observatorio espacial adicado a facer astrometría de alta precisión de 100.000 estrelas co fin de obter a súa paralaxe e posición.[2][5]

A estrutura do satélite estaba formado por dúas plataformas e seis paneis verticales de aluminio. A alimentación eléctrica era proporcionada por tres paneis solares despregables que proporcionaban ata 295 vatios de potencia. Hipparcos estabilizábase mediante xiro a unha velocidade de 12 voltas sobre si mesmo por día e a un ángulo de 43 graos con respecto do Sol.[2][5]

O único instrumento a bordo de Hipparcos era un telescopio de tipo Schmidt capaz de superpoñer no seu plano focal dous campos de visión separados por 58 graos. O plano focal usaba un sistema de reixas composto por bandas alternantes opacas e transparentes tras do cal atopábase un tubo óptico capaz de obter a fase da luz das estrelas observadas, a partir do cal, comparando fases de estrelas dos diferentes campos de visión proxectados no plano focal, podíase derivar con precisión o ángulo entre as estrelas observadas. Adicionalmente, un sistema fotomultiplicador, denominado Tycho en honor a Tycho Brahe, medíu fotométrica e astrometricamente (nas bandas B e V) 400.000 estrelas adicionais menores de magnitude 11.[6][3][1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 "HIPPARCOS" (en inglés). Real Time Satellite Tracking. 2011. http://www.n2yo.com/satellite/?s=20169. Consultado o 15 de abril de 2013.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 "Hipparcos" (en inglés). 27 de marzo de 2013. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1989-062B. Consultado o 15 de abril de 2013.
  3. 3,0 3,1 "Letter dated 22 June 1993 from the Legal Counsellor of the European Space Agency addressed to the Secretary-General" (PDF). COMMITTEE ON THE PEACEFUL USES OF OUTER SPACE (93-40635): 9. 20 de xullo de 1993. http://www.unoosa.org/oosa/download.do?file_uid=481.
  4. "Hipparcos" (en inglés). 2010. http://claudelafleur.qc.ca/Spacecrafts-1989.html#Hipparcos. Consultado o 15 de abril de 2013.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 "Hipparcos" (en inglés). Gunter's Space Page. 2013. http://space.skyrocket.de/doc_sdat/hipparcos.htm. Consultado o 15 de abril de 2013.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 "Hipparcos" (en inglés). 2011. http://www.astronautix.com/craft/hiparcos.htm. Consultado o 15 de abril de 2013.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Hipparcos

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]