Hipólito de Sá Bravo
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hipólito de Sá Bravo, nado en Pontevedra o 30 de xaneiro de 1907 e finado en Vigo o 16 de agosto de 2001, foi un escritor galego.
Índice |
Traxectoria [editar]
Cursou a carreira sacerdotal en Herbón. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Salamanca e diplomado en Letras pola Universidade de Madrid, foi profesor de música e de historia da arte medieval. En 1969 organizou a I Exposición do Románico do Baixo Miño e en 1978 fundou o Grupo Cultural Amigos del Románico, do que foi director. Realizou estudos sobre a arte románica e o monacato en Galicia. Foi director das agrupacións musicais Escolanía do mosteiro de Santa Cruz del Valle de los Caídos, Coral Polifónica e o Coro Encantiños do Umia, de Caldas de Reis, e Masa Coral Polifónica de E. D. de Pontevedra.
Obras [editar]
- El Monacato en Galicia, 1972 (Premio Daniel de la Sota)
- La cultura del románico en Galicia, 1972.
- Rutas del Románico en la provincia de Pontevedra, 1973 (Premio Daniel de la Sota).
- Comarcas históricas de la provincia de Pontevedra, 1976 (Premio Daniel de la Sota).
- Influencias del Camino de Santiago en la cultura y el arte de Galicia, 1977.
- La cultura del románico en Galicia, 1983
- Boticas monacales y medicina naturalista en Galicia, 1983
- Creencias del costumbrismo religioso en Galicia, 1991.
