Hematita

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hematita
Hematite.jpg
Hematita de crecemento globular
Fórmula química: Fe2O3
Clase: Óxidos
Subclase:
Sistema cristalino: Romboédrico
Cor: Vermella e negra
Brillo: De metálico a terroso
Dureza: 5,5-6,5
Fractura: Concoidea
Exfoliación: Inexistente
Raia: Vermella escura
Densidade: 4,9-5,3 g/cm3

A hematita (do grego haimatites que significa sangue; e tamén chamada olixisto[Cómpre referencia]) é un mineral da clase dos óxidos cuxa fórmula química é Fe2O3 (contén o 70% de ferro se se atopa en estado puro).

Aspecto[editar | editar a fonte]

A hematita pode presentar dende un brillo metálico nos exemplares escuros ata un brillo terroso nos ocres ou vermellos. O crecemento deste mineral pode ser acicular, laminar (parecido ás micas), formando costras e escamas ou tamén globular.

Lugares onde se atopa[editar | editar a fonte]

Atópase principalmente en zonas de oxidación, en filóns hidrotermais ou do produto da meteorización das rochas compostas por ferro.

Os xacementos máis importantes en España son o das Minas del Marquesado en Guadix (provincia de Granada) e o de El Pedroso (Sevilla). Tamén aparece en Ortigueira (A Coruña) e en Viveiro (Lugo).

Usos da hematita[editar | editar a fonte]

A hematita constitúe a fonte máis importante de ferro xa que en estado puro contén o 70% deste metal.

Utilízase tamén para crear colorantes industriais.

Propiedades[editar | editar a fonte]

Aínda que con certa dificultade, disólvese en ácido clorhídrico.

Outros óxidos[editar | editar a fonte]

O rutilo, a magnetita e a casiterita son outros óxidos importantes.