Hans Christian Andersen
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hans Christian Andersen, nado en Odense o 2 de abril de 1805 e finado en Copenhaguen o 4 de agosto de 1875, foi un escritor dinamarqués.
[editar] Traxectoria
Fillo dun zapateiro, quedou orfo de pai en 1816, e tivo que deixar de ir á escola, trasladouse a Copenhaguen para conseguir un posto como cantante de ópera e conseguíu o apoio do rei Federico VI de Dinamarca. Xa de neno deu mostras da súa imaxinación e intelixencia, mesmo creou un teatro de monicreques no que representou obras de Ludvig Holberg e William Shakespeare.
As súas primeiras novelas foron O improvisador (1835) e OT (1836). Pero o que lle deu fama internacional foron os seus Historia e Aventuras (Eventyr og Historier), contos para nenos publicados entre 1835 e 1872, traducidos a ducias de linguas, neles Andersen amosa a súa extraordinaria imaxinación e fondo coñecemento da psicoloxía dos nenos.
Algúns dos seus contos máis coñecidos son O parrulo feo, O traxe novo do emperador, A raíña das neves, O soldadiño de chumbo, O reiseñor e A sereíña, entre outros.
[editar] Véxase tamén
[editar] Ligazóns externas
- Información sobre o autor e a súa obra] (en dinamarqués)
- Os contos de Andersen en dinamarqués, castelán e outras linguas europeas
