Hélène Cixous

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Hélène Cixous
Hélène Cixous par Claude Truong-Ngoc 2011
Creador(es) Claude Truong-Ngoc
Información
Sexo Feminino
Nacemento 5 de Xuño de 1937 en Oran
Nacionalidade Francesa


Hélène Cixous, nacida o 5 de xuño de 1937 en Oran. Abarca diferente ámbitos, como mestre, escritora, dramática e como crítica literaria francesa. Ela tamén é unha feminista. A súa reputación ocorre en Francia, tras a publicación do ensaio L'Exil de James Joyce ou l'art du remplacement, publicado por Grasset en 1968. Ela continuou o seu traballo literario, o ano seguinte, publicando a novela Dedans (Grasset, 1969), unha novela autobiográfica que lle fixo obter o Premio Médicis.

Biografía[editar | editar a fonte]

Nacida dunha nai xudía asquenazí e dun pai xudeu sefardí , é recibida na agregación de inglés en 1959 e obtivo un Doutorado en Letras en 1968. Foi neste período que se concentran na literatura británica e ela escribiu unha tese, despois publicada como un ensaio sobre James Joyce. Ela fai parte do equipo da Universidade de Universidad de Paris 8, onde obtivo un cargo de profesora e fundou o Centro de Estudos da Muller e Estudos de xénero, o primeiro do seu tipo en Europa. En 1969, fundou a revista Poétique, en colaboración con Gérard Genette e Tzvetan Todorov. Desde 1983, ela realiza un seminario no Colexio Internacional de Filosofía.

Ela é membro da Comisión de Honra da Asociación para o dereito de morrer con dignidade 2.

Obra[editar | editar a fonte]

Ela publicou un traballo moi importante, composto por 60 títulos que foron publicados principalmente por Grasset, Éditions Gallimard, As mulleres e Galilea. Ela é tamén dramaturga e as súas pezas foron postas en escea por Simone Benmussa no teatro Orsay, por Daniel Mesguich o Théâtre de la Ville, e por Ariane Mnouchkine no Théâtre du Soleil. En 1963, ela coñeceu a Jacques Derrida, coa cal comparte unha longa amizade e moitas actividades políticas e intelectuais, como o inicio da Universidade de París VIII, o Centro Nacional de Artes (hoxe oCentro Nacional de libro) - 1981-1983 - o Parlamento Internacional de escritores, o Comité anti-apartheid,as conferencias, ou aínda os seminarios no Colexio Internacional de Filosofía. Eles comparten igualmente algunhas publicacións comúns ou cruzadas, como, por exemplo, Voiles, con debuxos de Ernest Pignon-Ernest, (Galilea, 1998). Derrida, á súa vez, lembra, falando de Cixous, o mais grande escritor vivo de lengua francesa. Ademais Jacques Derrida e James Joyce, ela escribiu varios ensaios sobre as obras de Clarice Lispector, Maurice Blanchot, de Franz Kafka, Heinrich von Kleist, de Michel de Montaigne, Ingeborg Bachmann, Thomas Bernhard e a poeta rusa Marina Tsvetaeva. O seu ensaio sobre o mito de Medusa foi traducido para decenas de languages 3. Cixous exerce unha gran influencia sobre o feminismo contemporáneo internacional. El patrocina a Sociedade Europea de autores e tradutores.

Publicacións[editar | editar a fonte]

Ficción[editar | editar a fonte]

  • Le Prénom de Dieu (Grasset, 1967)
  • Dedans (Grasset, 1969)
  • Le Troisième Corps (Grasset, 1970)
  • Les Commencements (Grasset, 1970)
  • Neutre (Grasset, 1972)
  • Tombe (Seuil, 1973, 2008)
  • Portrait du Soleil (Denoël, 1974)
  • Révolutions pour plus d'un Faust (Seuil, 1975)
  • Souffles (Des femmes, 1975)
  • La (Gallimard, 1976)
  • Angst (Mulleres, 1977)
  • Anankè (Mulleres, 1979)
  • Illa (Mulleres, 1980)
  • Limonade tout était si infini (Mulleres, 1982)
  • Le Livre de Prométhéa (Gallimard, 1983)
  • Déluge (Mulleres, 1992)
  • Beethoven à jamais ou l'Existence de Dieu (Mulleres, 1993)
  • La Fiancée juive de la tentation (Mulleres, 1995)
  • Osnabrück (Mulleres, 1999)
  • Le Jour où je n'étais pas là (Galilée, 2000)
  • Les Rêveries de la femme sauvage (Galilée, 2000)
  • Manhattan (Galilée, 2002)
  • Tours promises (Galilée, 2004)
  • Rencontre terrestre (con Frédéric-Yves Jeannet, Galilée, 2005)
  • L'amour même : dans la boîte aux lettres (Galilée, 2005)
  • Hyperrêve (Galilée, 2006)
  • Si près (Galilée, 2007)
  • Cigüe : vieilles femmes en fleurs (Galilée, 2008)
  • Philippines : prédelles (Galilée, 2009)
  • Ève s'évade : la ruine et la vie (Galilée, 2009)
  • Double Oubli de l'Orang-Outang (Galilée, 2010)

Ensaios[editar | editar a fonte]

  • L'Exil de James Joyce ou l'art du remplacement (Grasset, 1968)
  • Prénoms de Personne (le Seuil, 1974)
  • La Jeune Née (U.G.E., 1975)
  • Le Rire de la Méduse (L'Arc, 1975 - rééd. Galilée, 2010)
  • La Venue à l'écriture (U.G.E., 1977)
  • Entre l'écriture (Mulleres, 1986)
  • L'Heure de Clarisse Lispector (Mulleres, 1989)
  • Hélène Cixous, photos de racines (con Mireille Calle-Gruber, Mulleres, 1994)
  • Voiles (con Jacques Derrida, Galilée, 1998)
  • Portrait de Jacques Derrida en jeune saint juif (Galilée, 2001)
  • Le Voisin de zéro : Sam Beckett (Galilée, 2007)
  • Abstracts et brèves chroniques du temps. I. Chapitre Los (Galilée, 2013)

Teatro[editar | editar a fonte]

  • La Pupille (Cahiers Renaud-Barrault, 1971)
  • Portrait de Dora (Mulleres, 1975)
  • La Prise de l'école de Madhubaï (Avant-Scène, 1984)
  • L’Histoire terrible mais inachevée de Norodom Sihanouk, roi du Cambodge (Teatro do Sol, 1985; nova edición correxida 1987)
  • L’Indiade, ou l’Inde de leurs rêves, et quelques écrits sur le théâtre (Teatro do Sol, 1987)
  • Les Euménides d’Eschyle (tradución, Teatro do Sol, 1992)
  • La Ville parjure ou le réveil des Erinyes (Teatro do Sol, 1994)
  • Et soudain, des nuits d'éveil (Teatro do Sol, 1997 no teatro|1997)
  • Tambours sur la digue, como pezas antigas para monicreques (Teatro do Sol, 1999)
  • Rouen, la Trentième Nuit de Mai '31 (Galilée, 2001)
  • Les Naufragés du Fol Espoir (Teatro do Sol, 2010)