Gundemaro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Estatua de Gundemaro
Mapa político do Sudoeste europeo arredor do ano 600 d.C onde se reflicten tres diferentes territorios baixo goberno visigodo; Galicia (Gallaecia), España (Hispania), e Septimania.

Gundemaro, finado en Toledo no 612, foi un monarca visigodo que reinou entre os anos 610 e 612.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras encabezar a facción aristocrática descontenta e asasinar ao seu predecesor, Viterico no ano 610 accede ao trono real. Desempeñara o cargo de gobernador da Septimania, o que lle permitiu sumar os apoios dos católicos e unha vez proclamado rei iniciou un período de represalias contra aqueles que se lle opuxeran, como foi o caso dun conde da Septimania chamada Bulgar, a quen mandou torturar e desterrar.

O seu curto goberno caracterizouse polas loitas contra os vascóns, que se espallaban ata o val do Ebro, e que Leovixildo tratara de sufocar infrutuosamente. Tamén iniciou un período de alianzas con reis francos merovinxios, que terminarían pouco despois coa súa morte natural en 612 na cidade de Toledo.


Predecesor:
Viterico
Rei dos visigodos
610-612
Sucesor:
Sisebuto