Guillermo Stábile

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Guillermo Stábile
Información persoal
Nome completo Guillermo Stábile
Nacemento 17 de xaneiro de 1905
Lugar Bos Aires, Arxentina
Falecemento 27 de decembro de 1966 (61 anos)
Lugar Bos Aires, Arxentina
Altura 1,68 metros
Posición Dianteiro
Carreira xuvenil
Sportivo Metán
1920–1923 Huracán
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1924–1930 Huracán
1930–1934 Genoa 41 (15)
1934–1935 Napoli 20 (3)
1935–1936 Genoa 1 (1)
1936–1939 Red Star Paris
Total 62 (19)
Selección nacional
1930 Arxentina 4 (8)
Adestrador
1931–1932 Genoa (co-adestrador)
1937–1939 Red Star Paris
1939–1940 San Lorenzo
1939–1960 Arxentina
1940–1949 Huracán
1949–1960 Racing Club
* Partidos e goles só en liga doméstica.
† Aparicións (Goles)
Stabile arg.jpg

Guillermo Stábile, nado o 17 de xaneiro de 1905 en Bos Aires e falecido o 27 de decembro de 1966, foi un futbolista arxentino famoso por ser o primeiro máximo goleador da historia da Copa Mundial de Fútbol, ao anotar 8 goles nun total de 4 partidos na Mundial de 1930, organizado por Uruguai, a pesar de que non participou no debut de Arxentina, aparecendo desde o segundo partido como reemplazante de Roberto Cherro.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Xogou no Club Atlético Huracán, onde disputou 128 partidos e marcou 100 goles, entre as tempadas de 1924 e 1930, emigrando logo ao Genoa (1930-1935), ao Napoli (1935-1936) e ao Estrela Vermella de París (1936-1939).

Aínda antes do seu retiro, Stábile comezou a súa carreira de director técnico no Estrela Vermella, e na súa volta a Arxentina, dirixiu a Huracán, o club dos seus inicios como futbolista, entre 1939 e 1940, obtendo o subcampionato no primeiro ano, volvéndoo a adestrar en 1943 e 1949. Pasou por San Lorenzo, Estudantes de La Prata, Ferro e Racing, onde obtivo o tricampeonato nos anos 1949, 1950 e 1951. Dirixiu a selección arxentina durante 20 anos ininterrompidos, entre 1940 e 1960, cun total de 127 partidos. Así, é un dos poucos adestradores na historia que dirixisen máis de 100 partidos internacionais, os cales non superan a decena. Obtivo a Copa América como adestrador en sete oportunidades: 1941, 1945, 1946, 1947, 1955 e 1957. E ademais un Campionato Panamericano de Fútbol en 1960.