Guilherme de Almeida

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Guillerme de Andrade de Almeida, nado en Campinas o 24 de xullo de 1890 e finado en Sao Paulo o 11 de xullo de 1969, foi un avogado, xornalista, crítico de cine, poeta, ensaísta e tradutor brasileiro.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Desterrado a Portugal, estivo en Galicia, onde fixo amistade con Castelao, Carlos Maside, Manuel Colmeiro e Valentín Paz-Andrade. Para este último fixo o prefacio de Sementeira do Vento.[1]

Obra[editar | editar a fonte]

  • 1917 - Nós
  • 1919 - A Dança Das Horas
  • 1919 - Messidor
  • 1920 - Livro de Horas de Soror Dolorosa
  • 1922 - Era Uma Vez…
  • 1924 - A Frauta Que Eu Perdi
  • 1925 - Meu
  • 1925 - A Flor Que Foi um Homem
  • 1925 - Encantamento
  • 1925 - Raça
  • 1929 - Simplicidade
  • 1931 - Carta À Minha Noiva
  • 1931 - Você

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Galifontes
A Galifontes posúe escritos orixinais acerca de: Guilherme de Almeida na súa lingua orixinal.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]