Giovanni Pierluigi da Palestrina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Giovanni Pierluigi da Palestrina
Giovanni Pierluigi da Palestrina.jpg
Nome completo Giovanni Pierluigi da Palestrina
Data de nacemento 1525 ou 1526
Lugar de nacemento Palestrina, Flag of the Papal States.gif Estados Pontificios
Data de falecemento 2 de febreiro de 1594
Lugar de falecemento Roma, Flag of the Papal States.gif Estados Pontificios
Instrumento(s) Órgano
Estatua dedicada ao compositor na cidade de Palestrina

Giovanni Pierluigi da Palestrina, nado o 3 de febreiro de 1525 e finado o 2 de febreiro de 1594, foi un compositor italiano de repertorio coral do Renacemento. Foi o máis famoso representante da Escola Romana, no século XVI.

Compositor prolífero, publicou moito en vida e súas obras foron apreciadas como óperas primas da polifonía.

Índice

Produción [editar]

O "corpus musicale" palestriniano foi escrito na súa maioría en Roma para uso principalmente litúrxico, é dicir, para a misa e o oficio relixioso. Unha boa parte de súa produción tivo lugar no período do seu último cargo na basílica de San Pedro do Vaticano. O coro da capela vaticana era, naquel tempo, máis vasto que o de calquera outra igrexa (en 1594 estaba composto, en total, por 24 cantantes), mais non se adoptou ao uso de instrumentos, con excepción do órgano.

A linguaxe polifónica de Palestrina non se distanciou tanto da maneira tradicional dos mestres franco-flamengos (os nórdicos foron os seus primeiros mestres en Roma). A arte contrapuntística de Palestrina desenvolveuse, sobre todo, en dirección á intelixibilidade da palabra e a unha sonoridade ordenada de maneira que se evitase a enunciación simultánea de textos diferentes.

No que se refire ao desenvolvemento das liñas melódicas, é evidente a influencia do canto gregoriano. Neste sentido, podemos dicir que o compositor aplicaba as regras do Concilio de Trento.

Obras principais [editar]

  • 104 misas,
  • 375 motetes
  • Magnificat, Lamentacións de Xeremías
  • 42 madrigais sacros
  • 91 madrigais profanos
  • 68 ofertorios

Véxase tamén [editar]

Bibliografía [editar]

  • TAMMINGA, L. (edición a cargo de). Ricercate sugli otto toni (Roma, Biblioteca Corsiniana Mus. M 14.) / Thesaurum absconditum (Roma, Biblioteca Corsiniana Mus. S 10). Andromeda Editrice, 2003, ISBN 8888643117

Ligazóns externas [editar]