Georg Friedrich Grotefend

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Georg Friedrich Grotefend.

Georg Friedrich Grotefend, nado en Hannoversch Münden o 9 de xuño de 1775 e finado en Hannóver o 15 de decembro de 1853, foi un filólogo alemán, especializado na antigüidade. Estivo na orixe do desciframento da escritura cuneiforme.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Grotefend estudou filoloxía na Universidade de Göttingen. En 1797, converteuse en colaborador da escola municipal de Hannoversch Münden e en 1803 en Prorektor desta escola. Despois nomeárono Konrektor no Instituto Lessing de Frankfurt e finalmente director do Instituto de Hannover en 1821.

En 1802, deu descifrado, tras só unhas poucas semanas, a inscrición persa de Behistún descuberta e copiada en 1621. Ao principio tratábase só dunha aposta, na que pretendía demostrar que era posíbel descifrar un sistema de escritura totalmente descoñecido sen axuda exterior.

A Inscrición de Behistún, tallada na parede dun acantilado, fornece o mesmo texto en tres linguas, contando a historia das conquistas do Rei Darío. Está ilustrada con imaxes en tamaño real de Darío con outras figuras.

Inscricións cuneiformes[editar | editar a fonte]

O seu meirande mérito é o de ter descifrado as inscricións cuneiformes de Persépole que Carsten Niebuhr copiara en Nínive durante a súa gran viaxe a Arabia. Chegou ás seguintes conclusións:

  • que as inscricións persas contiñan tres formas diferentes de escritura cuneiforme, de xeito que o desciframento dunha podía ser a clave para o das outras.
  • que os caracteres da columna persa da inscrición de Behistun eran alfabéticos e non silábicos.
  • que debían ser lidos de esquerda a dereita.
  • que o alfabeto consistía en corenta letras, incluídos signos para vogais longas e breves.
  • que as inscricións de Persépole estaban escritas en avéstico (cousa na que, porén, estaba errado), e que debían referirse á época dos reis aqueménidas.
  • que unha determinada palabra de uso frecuente debería corresponder á palabra persa para "rei".
  • que a inscrición nos proporciona os dous esquemas seguintes: A) X, rei, gran rei, rei de reis, fillo de Y, rei; B) Y rei, gran rei, rei de reis, fillo de Z.
  • que a presenza dos dous esquemas A) e B) nos dá a oportunidade de identificar as persoas do texto: é mester que X fose un rei persa, que o seu pai fose tamén un rei de Persia, pero que o seu avó non o fose.

De acordo con esta idea Grotefend foi quen de identificar X con Xerxes I, Y con Darío I e Z con Histaspes. Georg Friedrich Grotefend retirouse en 1849 e morreu en 1853 en Hannóver.A súa tumba está situada no cemiterio da Marienstraße en Hannóver. O Instituto Grotefend-Gymnasium de Hann-Münden da súa vila natal leva o seu nome desde 1976.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Anfangsgründe der deutschen Prosodie (Gießen, 1815).
  • Lateinische Grammatik (Frankfurt am Main, 1823 - 1824).
  • Neue Beiträge zur Erläuterung der persepolitanischen Keilschrift (Hannover, 1837).
  • Rudimenta linguae umbricae Hannover, 1835-1838).
  • Rudimentae linguae oscae (Hannover, 1839).
  • Zur Geschichte und Geschichte von Altitalien (Hannover, 1840-1842).
Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Georg Friedrich Grotefend