Fiama Hasse Pais Brandão

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Fiama Hasse Pais Brandão, nada en Lisboa o 15 de agosto de 1938 e finada na mesma cidade o 19 de xaneiro de 2007, foi unha escritora, poetisa, dramaturga, ensaísta e tradutora portuguesa.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pasou a súa infancia entre unha quinta en Carcavelos e o St. Julian's School. Foi estudante de Filoloxía Xermánica na Faculdade de Letras da Universidade de Lisboa, chegando a fundar, xunto a outros, o Grupo de Teatro de Letras. Casou con Gastão Cruz.

Estreouse como autora con Em Cada Pedra Um Voo Imóvel (1957), obra que lle valeu o Premio Adolfo Casais Monteiro. A partir de aí, gañou notoriedade no medio literario coa revista/movemento Poesia 61, onde publicou o texto "Morfismos". É considerada como unha das máis importantes escritoras do movemento que revolucionou a poesía nos anos 60. Foi premiada en 1996 co Gran Premio de Poesía da Asociación Portuguesa de Escritores. O seu libro Cenas Vivas foi distinguido en 2001 co premio literario do P.E.N. Clube Português.

A súa actividade no teatro iniciouse, en 1964, no Teatro Experimental do Porto e coa frecuencia dun seminario de teatro de Adolfo Gutkin na Fundación Calouste Gulbenkian, en 1970. En 1974, foi un dos fundadores do Grupo Teatro Hoje, sendo a súa primeira directora de escena coa obra Marina Pineda, de Federico García Lorca. En 1961 recibiu o Premio Revelación de Teatro, pola obra Os Chapéus de Chuva. É autora de varias pezas de teatro.

Traduciu obras da lingua alemá, da lingua inglesa e da lingua francesa, de John Updike, Bertold Brecht, Antonin Artaud, Novalis e Anton Tchekov, entre outros.

Colaborou en publicacións como Seara Nova, Cadernos do Meio-Dia, Brotéria, Revista Vértice, Plano, Colóquio-Letras, Hífen, Relâmpago e A Phala.

Principais obras[editar | editar a fonte]

  • 1961 – "Morfismos", en Poesia 61
  • 1967 – Barcas Novas
  • 1970 – (Este) Rosto
  • 1974 – Novas Visões do Passado
  • 1976 – Homenagem à literatura
  • 1978 – Área Branca
  • 1978 – Melómana
  • 1985 – Âmago I/Nova Arte
  • 1986 – F de Fiama (antoloxía)
  • 1989 – Três Rostos
  • 1974 – O Texto de Joao Zorro (obra poética)
  • 1991 – Obra Breve (obra poética)
  • 1995 – Cântico maior
  • 1996 – Epístolas e Memorandos