Fernando Pérez Barreiro

Fernando Pérez Barreiro, nado en Viveiro o 22 de decembro de 1896 e finado en Ferrol en 1968, foi un xornalista, escritor e político galego.

Traxectoria

Candidatura dereitista da provincia da Coruña para as eleccións de febreiro de 1936.

Cursou estudos da carreira eclesiástica, que non rematou, e licenciouse en Dereito na Universidade Central. Exerceu a avogacía e a docencia en Viveiro e trasladouse a Ferrol, onde se dedicou activamente á política. Foi presidente da Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA) local e impulsor do Sindicato Católico Agrario, inspirado polas ideas de Eugenio Vázquez Gundín. Foi presidente de Acción Popular e deputado a Cortes en 1936, pero foi anulada a súa elección pola Fronte Popular. Colaborou en El Departamento de Ferrol e dirixiu Pro Neutralidad, La Voz de la Verdad e El Correo Gallego (en dúas ocasións).

Foi o pai do escritor e tradutor Fernando Pérez-Barreiro Nolla.

Obras

• Pavesas de la hoguera, 1912.
• Andrómenas, 1922.
• Virgen y Mártir, novela aparecida en Heraldo de Viveiro.
• El Digesto no indigesto. Anecdotario forense del humorismo galaico, 1952 (serie de textos en castelán nos que os personaxes populares empregan o galego).
• Ducia e pique de fábulas. Atiriño prá un fabulario gallego, 1954.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Para ser e crear necesitas independencia Conversa con Fernando Pérez-Barreiro Nolla