Farnaces II do Ponto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Farnaces II do Ponto (grego antigo Φαρνάκης) (97 a. C.-47 a. C.) foi un fillo bastardo de Mitrídates VI Eupator, ao que sucedeu no Reino do Ponto. Grazas ás campañas que levou a cabo xunto ao seu pai contra a cidade eterna, conseguiu grandes coñecementos acerca das lexiones (Quinto Sertorio enviou a un grupo de centurións para adestrar ás tropas pónticas como as lexións da Roma).

Cando Mitrídates VI foi vencido por Pompeyo o Grande, obligou ao seu pai a suicidarse mentres el rexentaba un reino preto do Bósforo.
Pactou coa Roma a paz, para reorganizar aos seus exércitos pero rompeuna no ano 47 aC

Foi derrotado na Batalla de Zela por Xulio César, quen reuniu ás súas tropas entre as guarnicións das provincias asiáticas que posuía Roma. Tras esta batalla, César pronunciou unha das frases máis famosas da Historia: veni, vidi, vici.

Predecesor:
Mitrídates VI
Rei do Ponto
97 aDC47 adC
Sucesor:
Polemón I

Véxase tamén[editar | editar a fonte]