Faballón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Faballón
Vicia faba, ilustración de Thomé, Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz, 1885.
Vicia faba, ilustración de Thomé, Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz, 1885.
Estado de conservación
Non está ameazada
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Subclase: Rosidae
Orde: Fabales
Familia: Fabaceae
Subfamilia: Faboideae
Tribo: Phaseoleae
Xénero: 'Vicia'
Especie: ''V. faba''
Nome binomial
Vicia faba
L.
{{{subdivision_ranks}}}
  • Vicia faba var. minor
  • Vicia faba var. equina
  • Vicia faba var. major
  • Vicia faba subsp. faba L.
  • Vicia faba subsp. paucijuga (Alef.)Muratova
  • [1]

Chámase faballón, faba loba ou fabaca a semente comestible da planta Vicia faba, da familia Fabaceae

Características[editar | editar a fonte]

A planta do faballón é recta e ergueita, con talos fortes de até 1,6 metros de altura. Amosa follas alternas, paripinnadas e compostas.

As flores preséntanse en acios de 2 a 8, con pétalos brancos manchados de violeta, púrpura ou negro.

O froito é un legume, posúe unha vaíña alongada de lonxitude entre 10 e 30 cm. Dentro da vaíña dispóñense as sementes formando unha ringleira.

As sementes son oblongas e de cor verde - amarela, e cun peso de un ou dous gramos.

Como no caso doutras fabáceas, teñen a propiedade de afixar nitróxeno no chan; malia un 80% del ser consumido pola propia planta, o 20% restante mellora a fertilidade da terra, razón pola cal o seu cultivo é empregado en sistemas de rotación para fortalecer solos esgotados.

Cultivo[editar | editar a fonte]

Orixinario da conca mediterránea, hoxe cultivase en todo o mundo.

O faballón desenvólvese ben en case todos os tipos de chan. Precisa abundante humidade e uns 700 mm anuais de choiva. tolera as xeadas, polo que se pode adaptar ás condicións de montaña.

As sementes chámanse faballóns



Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Feixón

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Vocabulario botánico Universidade Santiago de Compostela