Ext2

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O ext2 ou segundo sistema de ficheiros extendido foi o sistema de ficheiros padrón utilizado no sistema operativo Linux durante moito tempo e ainda hoxe. Foi deseñado inicialmente por Rémy Card, quen se baseou en conceptos do sistema de ficheiros extendido. É bastante rápido, tanto como para ser o padrón contra o que se realizan moitas probas de comparación (benchmarks). A súa principal desvantaxe é que non é un sistema de ficheiros con xornal. O seu sucesor, o ext3 si ten un xornal e é compatíbel co ext2.

Estrutura[editar | editar a fonte]

Grupos de bloques[editar | editar a fonte]

Cada bloque contén:

  • Súper bloques
  • Descritores do sistema de ficheiros
  • Bitmap de bloques
  • Bitmap de inodos
  • Táboa de inodos
  • Bloques de datos

Súper bloque[editar | editar a fonte]

Un súper bloques contén:

  • Número de inodos
  • Número de bloques
  • Conta dos bloques reservados
  • Número do primeiro bloque de datos
  • Tamaño dos bloques
  • Tamaño dos fragmentos
  • Número de blocos por grupo
  • Número de fragmentos por grupo
  • Número de inodos por grupo
  • Hora de montaxe
  • Hora de escrita
  • Conta das montaxes
  • Conta máxima de montaxes
  • Asinatura máxica
  • Estado do sistema de ficheiros: válido (desmontado limpamente) ou erro
  • Comportamento na detección de erros
  • Nivel de revisión menor
  • Hora á que se comprobou o ficheiro por última vez
  • Tempo máximo entre comprobacións
  • Usuario e ID do grupo por omisión para os bloques reservados

Inodos[editar | editar a fonte]

Un inodo contén:

  • Modo do ficheiro: permisos de lectura, escrita e execución
  • ID do propietario
  • Tamaño do ficheiro en bytes
  • Hora do último acceso (atime)
  • Hora de creación (ctime)
  • Hora de modificación (mtime)
  • Hora de eliminación (dtime)
  • ID do grupo
  • Conta de ligazóns
  • Conta de bloques
  • Bandeiras
  • Bloques empregados
    • Bloques directos
    • Bloques indirectos
    • Bloques indirectos dobres

Directorios[editar | editar a fonte]

Un bloco contén unha lista de números de inodos e nomes de entradas de directorios.

Ficheiros[editar | editar a fonte]

Simplemente un grupo de blocos. O número de bloques armacénase no inodo do ficheiro. Non hai número máxico ou semellante, son só blocos crus de datos.

Vínculos[editar | editar a fonte]

Vínculos duros e brandos

Ficheiros especiais[editar | editar a fonte]

Créanse con mknod: ficheiros especiais de bloco e de carácter FIFOs

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]