Estatuto de autonomía de Cataluña de 2006

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O Estatuto de Autonomía de Cataluña é a norma institucional básica de Cataluña de acordo co establecido ao título oitavo da Constitución española de 1978.

O Parlamento de Cataluña aprobou o 30 de setembro de 2005 a Proposta de Novo Estatuto de Autonomía de Cataluña que foi aceptada a trámite polo Congreso dos Deputados o 2 de novembro de 2005. Posteriormente, o estatuto foi aprobado en referendo polo pobo de Cataluña o 18 de xuño de 2006 e, en maio de 2006, polas Cortes Xerais españolas, logo de ser modificado. Está vixente desde o 9 de agosto do mesmo ano.

Denomínase tamén Estatuto de Miravet porque foi en Miravet onde se reuniron parlamentarios cataláns de todos os partidos por ver de botalo adiante.

Un estatuto polémico[editar | editar a fonte]

O Estatuto de Miravet, foi presentado ao Congreso dos Deputados o 2 de novembro de 2005, por tres relatores do Parlamento de Cataluña. Os relatores, Artur Mas (CIU), Manuela de Madre (PSC) e Josep-Lluís Carod-Rovira (ERC), que explicaron por que era necesaria a Reforma do actual Estatuto de Autonomía de Cataluña que foi redactado a Sau e aprobado o ano 1979, fundamentando que Catalunya é unha nación, e relatando os cambios que sufriu a sociedade nos últimos 26 anos, desde a entrada de España na Comunidade Europea.

O mesmo día da súa aceptación a trámite, o 2 de novembro de 2005, o Partido Popular, presentou un Recurso de inconstitucionalidade ante o Tribunal Constitucional. Máis tarde rexeitouse, posto que o tribunal considerou que non se pode presentar un recurso de inconstitucionalidade por unha lei non aprobada.

Logo dunha longa e crispada negociación de emendas entre os partidos con representación no Congreso dos Deputados, fixéronse variacións en numerosos artigos. En maio de 2006, a proposta de Estatuto foi aprobada no Senado, co voto favorable do PSOE, CIU e IU, a abstención de ERC, EA e o PAR, e o voto contrario do PP.

O estatuto aprobarase en referendo popular o 18 de xuño, con 73,9% dos votos a favor, un 20,76% en contra e un 5,34% de votos en branco. Os votos nulos non chegaron ao 1%. A xornada estivo claramente marcada pola baixa participación, pouco máis do 49% do censo electoral.

Tras ser aprobado en referendo, e logo de que o rei dese dese o seu visto e prace, o estatuto foi publicado no BOE e entrou en vigor o 9 de agosto de 2006.

Cronoloxía[editar | editar a fonte]

  • 9 de febreiro 2004: constitución do relatorio parlamentario de redacción do Estatuto.
  • 30 de setembro 2005: aprobación no Parlamento de Cataluña.
  • 2 de novembro 2005: aceptación a trámite nas Cortes Xerais españolas.
  • 2 de novembro 2005: presentación do PP dun recurso de inconstitucionalidade, posteriormente rexéitase.
  • 2 de novembro 2005: presentación no Congreso dos Deputados por parte de tres parlamentarios cataláns.
  • 10 de maio 2006: aprobación nas Cortes Xerais españolas.
  • 1 de xuño 2006: inicio de campaña de ratificación en referendo.
  • 18 de xuño 2006: aprobación do texto en referendum popular.
  • 19 de xullo 2006: sanción e promulgación do Estatuto por parte do rei.
  • 20 de xullo 2006: publicación do texto estatutario no BOE e no DOGC.
  • 9 de agosto 2006: Entrada en vigor do Estatuto.

Compilación de prensa internacional[editar | editar a fonte]

Aprobación en referendo[editar | editar a fonte]

Galifontes
A Galifontes posúe escritos orixinais acerca de: Estatuto de autonomía de Cataluña de 2006