Escudo de Bélxica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Escudo de Bélxica
Escudo grande empregado como blasón personal do monarca belga.

O escudo de Bélxica está compuesto por un cuartel de sable cun león rampante de ouro, linguado e uñado de goles. A ambos os dous lados do escudo aparecen dous leóns de ouro sostendo unha bandeira de Bélxica cada un e o brasón aparece rodeado polo colar da Orde de Leopoldo e, en ocasións os dous cetros monarca belga de ouro.

O lema nacional tamén aparece recollido no escudo: L'union fait a force (en francés) ou Eendracht maakt macht (en holandés), que significa "A unión fai a forza".

O escudo aparece rematado por unha coroa real e, no escudo grande, (empregado como brasón persoal polo monarca belga) engádeselle un elmo, o manto real, dúas coroas reais (unha sobre o elmo e outra sobre o manto) e as bandeiras das provincias de Bélxica (a bandeira central representa as dúas provincias do Brabante e Bruxelas). O escudo de armas grande foi adoptado o 17 de maio de 1837.