Escola de Socioloxía de Chicago

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Escola de Chicago é un conxunto de intelectuais da Universidade de Chicago. Este movemento tivo o máximo auxe nos anos 20 e chegou á decadencia co falecemento de Mead en 1931 e a marcha de Park en 1933. Entre as súas numerosas novidades destaca o interaccionismo simbólico.

Autores[editar | editar a fonte]

A escola de Chicago estivo formada por:

  • George Herbert Mead. Naceu en Massachusets (USA) e estudou nas universidades de Leipzig e Berlín. Posteriormente trasladouse á Universidade de Míchigan onde entraría en contacto con Cooley e John Dewey, filósofo co cal entablaría grande amizade. Este último foi contratado pola Universidade de Chicago e pediu como condición que se lle ofrecese un posto de docente a Mead. Este trasladouse xunto con Dewey e permaneceu en Chicago ata a súa morte en 1931.

Mead escribiu Mind, self and society. Na súa obra fala do concepto mente, que entende como facultade para aprender e manexar símbolos cuxos significados son compartidos por diferentes persoas. Soamente mediante esta facultade pódese establecer unha linguaxe baseada en significados establecidos por unha convención.

Mead consideraba que o acto de pensar é unha acción mediante a cal tomamos conciencia de nos mesmos e aprendemos a coñecer que comportamentos son socialmente aceptables. Facemos polo tanto unha serie de construcións mentais de forma que sabemos que papel debemos cumprir en diferentes situacións en relación ó noso comportamento. Esa construción denomínase outro xeneralizado e componse mediante o agregado das impresións que teñen os demais de nós.

  • William Thomas
  • John Dewey
  • Robert Ezra Park