Ertzaintza

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Coche patrulla en Bilbao

A Ertzaintza é a policía integral de Euskadi. Foi creada en 1982, en desenvolvemento do Estatuto de Autonomía do País Vasco de 1979. Denomínase ertzaina a cada axente da Ertzaintza. Na actualidade, o 90% dos axentes dos máis de 7.500 que dispón o corpo en Euskadi, son homes. Dispón de 25 comisarías despregadas nas distintas comarcas vascas.

Actualmente a Ertzaintza ten tódalas competencias en orde pública, seguridade cidadá e tráfico do País Vasco.

Antecedentes[editar | editar a fonte]

As orixes da Ertzaintza actual, como forza policial integral vasca, poden remontarse ás vellas milicias municipais, que eran organizacións populares ó servizo dos concellos, creadas para satisfacer a necesidade da seguridade pública. Porén non foi ata o século XIX cando, deixando de lado esforzos voluntaristas, chégase á creación do corpo como unha policía profesional. Foi unha resposta resolta ó bandidaxe, que era consecuencia das convulsións políticas e sociais de final do século XVIII. O contexto decisivo para a súa configuración deuse durante a Primeira Guerra Carlista, cando os Migueletes de Biscaia e Guipúscoa e os Miñóns de Álava comezaron as súas actividades.

Durante a Guerra Civil o primeiro Goberno Vasco de José Antonio Aguirre creou un corpo de policía motorizada denominado "Ertzaña". O conselleiro de Interior era Telesforo Monzón e a súa sede atopábase no palacete de Ibaigane de Bilbao (actual sede do Athletic Club de Bilbao).

A verba Ertzaintza («Coidado do pobo») foi creada por Esteban Urkiaga «Lauaxeta», famoso escritor vasco fusilado durante a Guerra Civil Española.

Academia da Ertzaintza: "Arkaute"[editar | editar a fonte]

Nun primeiro momento, en 1980 estableceuse un campo provisional de adestramento para os "Berrozi", embrión do actual corpo policial. Co paso do tempo creouse unha academia estable para as seguintes promocións, en Arkaute (Álava). Sendo lehendakari Carlos Garaikoetxea e conselleiro de interior Luis Maria Retolaza, en 1982, inaugurouse a súa sede actual. O seu primeiro director foi, durante 4 anos, Juan Porres.

Até 2006, 19 promocións de axentes pasaron pola academia antes de prestar servizo, e a 20ª promoción se encuentra nas aulas completando a súa formación. Cando saia á rúa a 20ª promoción, sumarán un total de 8.000 efectivos.

Na actualidade o curso básico ten unha duración de 9 meses, nos que os futuros axentes, tras ter superado un período de oposición de preto dun año, aprenden as diferentes disciplinas que lles serán útiles no seu futuro laboral. Tras un período mínimo de 12 meses de prácticas prestando servizo activo nas rúas, os axentes son designados funcionarios de carreira.

Na 19ª promoción, para un total de 250 prazas que finalmente serían ampliadas a 450, presentáronse preto de 3.000 aspirantes, e tras superar as diferentes probas de preselección e os 9 meses de academia, tan só saíron á rúa uns 400. A diferenza doutros corpos, superar o período de oposición non significa superar a academia, e son bastantes os que se quedan polo camiño.

Malia ter grande importancia, o coñecemento do éuscaro non é requisito indispensable para acceder ó curso, se ben, durante o mesmo tódolos futuros axentes adquiren un nivel lingüístico mínimo para desenvolverse na vida cotiá de Euskadi.

Grados da Ertzaintza[editar | editar a fonte]

  • Superintendente
  • Intendente
  • Comisario
  • Subcomisario
  • Oficial
  • Suboficial
  • Axente 1º
  • Axente

Divisións ou grupos especiais da Ertzaintza[editar | editar a fonte]

  • Seguridade cidadá
  • Seguridade cidadá, operativo
  • Seguridade cidadá, patrulla rural
  • Unidades de tráfico, motorista
  • Brigada móbil, rescate de montaña e acuático
  • Brigada móbil, antidisturbios («os beltzas»)
  • Brigada móbil, motos
  • Brigada móbil, mergullador
  • UDE desactivador de explosivos
  • Berrozi, subsolo
  • Unidade de helicópteros, piloto
  • Grupo operacional canino
  • Grupo antidroga
  • Grupo de delitos informáticos
  • Grupo de protección persoal (escoltas, violencia de xénero...)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]