Endoproctos

Na Galipedia, a wikipedia en galego.

(Redirixido desde "Entoprocta")

Entoprocta

Reino:	Animalia
Subreino:	Eumetazoa
Superfilo:	Pseudocelomatae
Filo:	Entoprocta

Familias

Os endoproctos ou entoproctos (Entoprocta, do grego entos, interior, e proktos, ano) son un filo de animais acuáticos de 0,5 a 5,0 mm. Presentan uns tentáculos e pódense distinguir doutros animais semellantes pola posición do ano, que queda incluído na coroa tentacular. Son animais sésiles parecidos ao grupo dos hidroideos, a maioría deles mariños, aínda que existe algún xénero de auga doce (como Urnatella).

[editar] Morfoloxía

O corpo destes animais lembra a forma dun cáliz semiesférico co seu pedúnculo delimitado por unha coroa de tentáculos ciliados que contén no seu interior catro aberturas: a boca, o nefridioporo, o gonoporo e o ano. O pedúnculo fixa o animal ao resto da colonia e del saen outros pés para formar os estolóns que unen uns individuos con outros.

Ao ser animais pseudocelomados carecen de aparato circulatorio e tampouco teñen aparato respiratorio. O aparato excretor está formado por túbulos protonefridiais que se unen antes de acadar o nefridioporo.

[editar] Aparato dixestivo e alimentación

Os endoproctos son animais filtradores, de alimentación ciliar. A rexión glandular do estómago secreta enzimas e moco que van captando partículas (diatomeas, protozoos, detritos, etc.) que chegan á boca gracias aos cilios dos tentáculos que a rodean.

O tubo dixestivo está curvado en forma de "U" e ocupa case todo o cáliz. Está tapizado de cilios que provocan correntes que moven os alimentos que acaban por entrar na boca e son engulidos por contracción do esófago. A dixestión é de tipo extracelular e a absorción ten lugar no estómago e intestino. A continuación do intestino atopamos o recto separado por un esfínter e logo hai outro na zona do ano. O animal mantén alí retido o alimento ata que se atopa saciado, polo que se pensa que na rexión rectal tamén se produce algo de absorción.

[editar] Aparato reprodutor e reprodución

As colonias crecen asexualmente a partir de xemas. Reprodúcense tamén sexualmente; son hermafroditas). Liberan os espermatozoides á auga, que son captados por outro individuo, de modo que a fecundación é cruzada e interna. Na meirande parte dos casos, os embrións son incubados na cavidade atrial, situada no centro do cáliz. Do ovo xorde una larva que semella a trocófora dos anélidos e que, na maioría das especies, ten unha vida libre de só unhas horas. As larvas teñen fototropismo negativo, de modo que buscan lugares escuros para fixarse e transformarse en adulto.

[editar] Hábitat e distribución

Os endoproctos viven no litoral mariño, onde se instalan con frecuencia sobre outros organismos mariños como algas, fanerógamas ou algúns invertebrados bentónicos.

Coñécense máis de 150 especies, amplamente distribuídas e probabelmente aparecerán moitas máis no futuro.

[editar] Clasificacion

[editar] Taxonomía

Familia Barentsiidae

Xénero Barentsia
Xénero Pedicellinopsis
Xénero Pseudopedicellina
Xénero Coriella
Xénero Urnatella

Familia Loxokalypodidae

Xénero Loxokalypus

Familia Loxosomatidae

Xénero Loxosoma
Xénero Loxosomella
Xénero Loxomitra
Xénero Loxosomespilon
Xénero Loxocore

Familia Pedicellinidae

Xénero Pedicellina
Xénero Myosoma
Xénero Chitaspis
Xénero Loxosomatoides

[editar] Filoxenia e sistemática

O endoproctos son un grupo difícil de clasificar, xa que por un lado posúen características primitivas, como o pseudocele, e por outro características modernas como, por exemplo, a larva “trocófora” que semella a dos modernos anélidos. O problema está en si son animais que dexeneraron a partir de antepasados máis complexos ou, pola contra, descendentes máis evolucionados de antepasados máis simples^[1]. Así temos diversas opinións no mundo científico, como son as seguintes:

O parentesco dos endoproctos cos briozoos, tamén chamados ectoproctos, para contrapoñelos a eles, e a súa pertenza aos lofoforados son cuestións polémicas entre os zoólogos, aínda non resoltas. Algúns dan máis importancia ás semellanzas entre ambos grupos e forman o filo Bryozoa (Entoprocta + Ectoprocta). Baixo este punto de vista, os endoproctos son auténticos lofoforados e tiveron polo tanto celoma.

Segundo outros autores, son só aparentemente similares aos ectoproctos, xa que o seu sistema de filtración é xustamente oposto (de abaixo a arriba), no posúen cavidade celomática entre a parede do corpo e o intestino, senón unha masa xelatinosa de mesoglea e a segmentación é espiral (radial nos briozoos). Segundo esta perspectiva, endoproctos e ectoproctos non están directamente emparentados e as súas semellanzas son debidas á converxencia evolutiva. Este é o punto de vista máis aceptado na actualidade. Segundo Hickman et al. os endoproctos pertencen aos Lophotrochozoa.

[editar] Notas

↑ Hickman, C. P., Ober, W. C. & Garrison, C. W. (2006): Principios integrales de zoología, 13ª edición. McGraw-Hill-Interamericana, Madrid XVIII +1022 pp. ISBN 84-481-4528-3.

[editar] Véxase tamén

Wikispecies posúe a especie: Endoproctos

[editar] Outros artigos

[editar] Bibliografía

Meglitsch P.A.: Zoología de invertebrados. Ed. Pirámide.
Grassé, P.P.: Zoología-1. Ed. Masson.

[editar] Ligazóns externas

Animal diversity - Clasificación dos Entoprocta (en inglés)
Earthlife.net (en inglés)
Checklist of recent Entoprocta (en inglés)
Ana G. Moreno: Apuntes de zoología

Filos do Reino Animal

[0] Hickman, C. P., Ober, W. C. & Garrison, C. W. (2006): Principios integrales de zoología, 13ª edición. McGraw-Hill-Interamericana, Madrid XVIII +1022 pp. ISBN 84-481-4528-3.

[1]