Encoro de Belesar
Coordenadas: 42°37′44″N 7°42′45″W / 42.62889°N 7.7125°W
- Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Belesar.
O Encoro de Belesar é un pantano artificial creado en 1963 no río Miño (o máis grande deste río), situado entre os concellos de Taboada, Chantada, O Saviñao, Paradela, O Páramo, Guntín e Portomarín. A súa capacidade é de 654,5 hm³ e ocupa unha superficie de 2.000 hectáreas e unha cola de 50 quilómetros. Na zona de maior profundidade acada os 135 metros. A présa, construída entre os concellos de Chantada e O Saviñao, toma o seu nome do lugar de Belesar (na parroquia de Belesar, Chantada), situado a unha distancia de 4,5 quilómetros río abaixo, no Encoro dos Peares.
Foi creado para abastecer a unha central hidroeléctrica, operada na actualidade pola empresa Gas Natural Fenosa. A présa é obra do enxeñeiro Luciano Yordi de Carricarte, e o edificio de control da central eléctrica do arquitecto Juan Castañón de Mena.
A construción do embalse supuxo anegar case 2.000 hectáreas de terreo fértil, ademais da desaparición de Castro Candaz e da vila de Portomarín, que se reedificou preto da súa antiga localización.
[editar] Galería de imaxes
-
Encoro de Belesar.
-
Vista desde San Vitoiro de Ribas de Miño, á altura da desembocadura do río Sardiñeira.
-
Vista de Castro Candaz
-
Vista do Miño na desembocadura do río Enviande.
-
Vista da presa.
[editar] Véxase tamén
[editar] Ligazóns externas
Críticas ao encoro e fotos:
 |
Artigo nos seus primeiros pasos. Este artigo relacionado con Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel e contribúe a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con Galicia (nomenclátor) que precisan de revisión e nos que posibelmente tamén poidas contribuír. |
