El Jueves

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

El Jueves, la revista que sale los miércoles (O xoves, a revista que sae os mércores), coñecida popularmente como El Jueves, é unha publicación española de humor e sátira política editada semanalmente en Barcelona.

El Jueves naceu en 1977 durante o período da Transición Española e durante un tempo denominouse "El Jueves, la revista que sale los viernes". Publicada desde aquela semanalmente, superou os 1500 números.

O símbolo da revista é un bufón, que aparece tradicionalmente na cabeceira das portadas.

Composición[editar | editar a fonte]

A publicación semanal corenta con 72 ou 80 páxinas, vinte delas dedicadas á actualidade política, económica ou social, sempre en ton humorístico e en forma de tira, e o resto, historietas dos distintos autores con carácter semanal. Cada tres meses publícase unha edición “extra” de entre 104 e 120 páxinas sobre un tema determinado: a monarquía, as relixións, os videoxogos, ou algunha noticia relativa de interese.

El Jueves crítica desde a sátira a Institucións, organizacións e protagonistas do panorama español: a monarquía española, os partidos políticos, a relixión, a prensa rosa e a sociedade en xeral.

Seccións[editar | editar a fonte]

Entre as seccións recorrentes de El Jueves atópanse as seguintes:

  • Portada, realizada baixo o estilo de algún dos debuxantes de El Jueves sobre algunha cuestión candente. Outras portadas que poderían ter aparecido tamén se publican.
  • O editorial, que trata do tema de actualidade elixido para esa semana que se desenvolverá nas primeiras páxinas da revista. Nas primeiras follas, a pé de páxina, en branco sobre negro, hai escritas mensaxes con linguaxe SMS.
  • "Nonoticiero semanal", parodia de noticias, en particular das edicións dixitais dos xornais, que ocupa unhas catro páxinas, onde se mesturan viñetas, breves textos cómicos e fotomontaxes, todo sobre a actualidade nacional e internacional. Inclúe "El gilipollas de la semana", sobre o personaxe máis ridículo da semana en opinión dos debuxantes de El Jueves.
  • "La pregunta de la semana".
  • "Lo que nunca sale por la tele".
  • "Recortes de la prensa seria", unha sección de recortes con titulares estraños ou curiosos provenientes de distintos xornais.
  • Un póster, xeralmente debuxado por Vizcarra.
  • "En familia", sección de cartas ó director.
  • "La guinda final".

Historietas[editar | editar a fonte]

Algunhas das historietas de El Jueves son:

Co número extra sobre Estados Unidos (nº 1.428) empezou a publicarse "la otra revista que sale los miércoles", Mister K, orientada a un público infantil e xuvenil.

En 2003 apareceu El Jueves Campus, un suplemento do xornal 20 minutos con varias historietas, habitualmente centradas no mundo do estudante. Repártese gratuitamente o segundo xoves de cada mes en zonas universitarias. En 2006, a revista, en colaboración co grupo El Terrat, fundou a revista BF, dedicada ó programa diario da televisión dirixido polo xornalista e presentador Andreu Buenafuente.

As súas homólogas estranxeiras son a revista MAD en EE.UU., a revista Barcelona en Arxentina e Charlie Hebdo en Francia.

Polémicas[editar | editar a fonte]

Dado o carácter crítico e satírico da publicación, ó longo da súa historia viuse implicada en diversas polémicas.

En 2002, a revista amosou no seu número 1.299 de abril unha caricatura de Ariel Sharon con trazos porcinos e cunha esvástica nazi; Shimon Peres, ministro israelí de exteriores, púxoa como exemplo do sentimento antiisraelí en Europa. Debido á exposición de esa portada ante as cámaras por parte de Peres, a revista apareceu en medios de comunicación de todo o mundo.

O 20 de xullo de 2007, por orde de Juan del Olmo, xuíz da Audiencia Nacional, a revista foi secuestrada a petición da fiscalía por un suposto delito de inxurias á Corona (O xuíz Del Olmo ordea o secuestro de 'El Jueves' por unhas viñetas dos Príncipes). Na portada do número 1.573 (Reprodución da portada do número 1.573) da mesma (publicada o día 18 de xullo do mesmo ano) aparecía unha caricatura dos Príncipes de Asturias mantendo relacións sexuais, calificada como "claramente denigrante e obxectivamente infamante" no auto xudicial.

Segundo o autor, "o mellor é que me corten a man dereita" e alude a que en ningún lugar da portada "se di que os debuxos sean de Felipe e Letizia" (Guillermo, debuxante da viñeta: 'O mellor é que me corten a man dereita', El Mundo) e que "a quen dibuxei é a Tom Cruise e Katie Holmes" e a decisión xudicial é "para rir" (name="injuriar">"A nosa intención era criticar os 2.500 euros, non inxuriar", El País). Pola súa parte, o director de El Jueves afirmou que "a nosa idea era burlarnos da medida electoralista de Zapatero e os 2.500 euros").

Esta orde xudicial, lonxe de impedir a difusión da caricatura, produciu un efecto de "marketing viral", en virtude do que a polémica portada terminou aparecendo en multitude de medios de comunicación, tanto en papel como digitais, así coma nunha grande cantidade de páxinas web, blogs e foros.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]