El Jueves

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
El Jueves
Tipo Humor gráfico
Nº de páxinas 72-80
Cor 4 cores e branco e negro
Fundación 1977
Empresa editora Ediciones El Jueves
Editor J.L. Martín, Jordi Sellas
Lingua Español
Localidade Barcelona
Ámbito Nacional (España)
Periodicidade Semanal
Prezo 2,50
Na rede
Web

El Jueves, la revista que sale los miércoles (O xoves, a revista que sae os mércores), coñecida popularmente como El Jueves, é unha publicación española de humor e sátira política editada semanalmente en Barcelona.

El Jueves naceu en 1977 durante o período da Transición Española e durante un tempo denominouse "El Jueves, la revista que sale los viernes". Publicada desde aquela semanalmente, superou os 1500 números.

O símbolo da revista é un bufón, que aparece tradicionalmente na cabeceira das portadas.

Composición[editar | editar a fonte]

A publicación semanal corenta con 72 ou 80 páxinas, vinte delas dedicadas á actualidade política, económica ou social, sempre en ton humorístico e en forma de tira, e o resto, historietas dos distintos autores con carácter semanal. Cada tres meses publícase unha edición “extra” de entre 104 e 120 páxinas sobre un tema determinado: a monarquía, as relixións, os videoxogos, ou algunha noticia relativa de interese.

El Jueves crítica desde a sátira a Institucións, organizacións e protagonistas do panorama español: a monarquía española, os partidos políticos, a relixión, a prensa rosa e a sociedade en xeral.

Seccións[editar | editar a fonte]

Entre as seccións recorrentes de El Jueves atópanse as seguintes:

  • Portada, realizada baixo o estilo de algún dos debuxantes de El Jueves sobre algunha cuestión candente. Outras portadas que poderían ter aparecido tamén se publican.
  • O editorial, que trata do tema de actualidade elixido para esa semana que se desenvolverá nas primeiras páxinas da revista. Nas primeiras follas, a pé de páxina, en branco sobre negro, hai escritas mensaxes con linguaxe SMS.
  • "Nonoticiero semanal", parodia de noticias, en particular das edicións dixitais dos xornais, que ocupa unhas catro páxinas, onde se mesturan viñetas, breves textos cómicos e fotomontaxes, todo sobre a actualidade nacional e internacional. Inclúe "El gilipollas de la semana", sobre o personaxe máis ridículo da semana en opinión dos debuxantes de El Jueves.
  • "La pregunta de la semana".
  • "Lo que nunca sale por la tele".
  • "Recortes de la prensa seria", unha sección de recortes con titulares estraños ou curiosos provenientes de distintos xornais.
  • Un póster, xeralmente debuxado por Vizcarra.
  • "En familia", sección de cartas ó director.
  • "La guinda final".

Historietas[editar | editar a fonte]

Algunhas das historietas de El Jueves son:

Co número extra sobre Estados Unidos (nº 1.428) empezou a publicarse "la otra revista que sale los miércoles", Mister K, orientada a un público infantil e xuvenil.

En 2003 apareceu El Jueves Campus, un suplemento do xornal 20 minutos con varias historietas, habitualmente centradas no mundo do estudante. Repártese gratuitamente o segundo xoves de cada mes en zonas universitarias. En 2006, a revista, en colaboración co grupo El Terrat, fundou a revista BF, dedicada ó programa diario da televisión dirixido polo xornalista e presentador Andreu Buenafuente.

As súas homólogas estranxeiras son a revista MAD en EE.UU., a revista Barcelona na Arxentina e Charlie Hebdo en Francia.

Polémicas[editar | editar a fonte]

Dado o carácter crítico e satírico da publicación, ó longo da súa historia viuse implicada en diversas polémicas.

En 2002, a revista amosou no seu número 1.299 de abril unha caricatura de Ariel Sharon con trazos porcinos e cunha esvástica nazi; Shimon Peres, ministro israelí de exteriores, púxoa como exemplo do sentimento antiisraelí en Europa. Debido á exposición de esa portada ante as cámaras por parte de Peres, a revista apareceu en medios de comunicación de todo o mundo.

O 20 de xullo de 2007, por orde de Juan del Olmo, xuíz da Audiencia Nacional, a revista foi secuestrada a petición da fiscalía por un suposto delito de inxurias á Corona (O xuíz Del Olmo ordea o secuestro de 'El Jueves' por unhas viñetas dos Príncipes). Na portada do número 1.573 (Reprodución da portada do número 1.573) da mesma (publicada o día 18 de xullo do mesmo ano) aparecía unha caricatura dos Príncipes de Asturias mantendo relacións sexuais, calificada como "claramente denigrante e obxectivamente infamante" no auto xudicial.

Segundo o autor, "o mellor é que me corten a man dereita" e alude a que en ningún lugar da portada "se di que os debuxos sean de Felipe e Letizia" (Guillermo, debuxante da viñeta: 'O mellor é que me corten a man dereita', El Mundo) e que "a quen dibuxei é a Tom Cruise e Katie Holmes" e a decisión xudicial é "para rir" (name="injuriar">"A nosa intención era criticar os 2.500 euros, non inxuriar", El País). Pola súa parte, o director de El Jueves afirmou que "a nosa idea era burlarnos da medida electoralista de Zapatero e os 2.500 euros").

Esta orde xudicial, lonxe de impedir a difusión da caricatura, produciu un efecto de "marketing viral", en virtude do que a polémica portada terminou aparecendo en multitude de medios de comunicación, tanto en papel como digitais, así coma nunha grande cantidade de páxinas web, blogs e foros.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]