Economía dos Emiratos Árabes Unidos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Economía de Emiratos Árabes Unidos
Moeda Dirham dos Emiratos Árabes Unidos
Organizacións comerciais de que fai parte OMC, OPEP
Datos estatísticos[1]
PIB 269,8 mil millóns (2013)
Posición do PIB 50ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 4% (2013)
PIB per cápita 29 900 (2013)
PIB por sector agricultura 0,6%, industria 61,1%, servizos 38,2% (2013)
Inflación 1,3% (2013)
Poboación abaixo da limiar de pobreza 19,5% (2003)
Total da forza de traballo 4.588.000 (2013)
Forza de traballo por sector agricultura 7%, industria 15%, servizos 78% (2000)
Desemprego 2,4% (2013)
Industrias petróleo e petroquímica, pesca, aluminio, cemento, fertilizantes, reparos em barcos comerciais, materiais de construción, construción de barcos, artesanato, téxtiles
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 368,9 mil millóns (2013)
Produtos de exportación petróleo bruto 45%, gas natural, reexportacións, peixe seco, dátiles
Principais mercados Xapón 15.4%, India 13.4%, Irán 10.7%, Tailandia 5.5%, Singapur 5.5%, Corea do Sur 5.3% (2013)
Importacións 249,6 mil millóns (2012)
Principais produtos importados máquinas e equipamentos de transporte, produtos químicos, alimentos
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 167,9 mil millóns (2013)
Receitas 138 mil millóns (2013)
Despesas 118,3 mil millóns (2013)
Edificios en Dubai, destacándose o Burj Khalifa.

Os Emiratos Árabes Unidos teñen unha economía aberta con elevado PIB per cápita e expresivos superavits comerciais[1]. É a segunda máis grande do mundo árabe, despois da Arabia Saudita.

As actividades económicas tradicionais do país son a recolla de dátiles, de perlas, a criación de camelos e a pesca. Entretanto, dende os anos 1970 a exploración de petróleo e gas natural son as actividades máis importantes. Esforzos ben sucedidos no sentido de diversificar a economía reduciron a participación do petróleo e do gas natural no Produto interior bruto a só 25%[1].

Hotel Madinat Jumeirah, en Dubai.

Desde o descubrimento de petróleo nos Emiratos hai máis de 30 anos, o país ten pasado por unha profunda transformación, dunha rexión de principados empobrecidos no medio do deserto para un país moderno con alto padrón de vida. O gasto do goberno ampliou a creación de empregos, e a expansión da infraestrutura aumentou o envolvemento económico do sector privado[1]. En abril de 2004 o país firmou cos Estados Unidos un tratado de comércio e investimento e en novembro do mesmo ano concordou en comenzar a negociar un acordo de libre comercio. A pesar disto, as negociacións non seguiron adiante[1].

A crise financeira global, reducindo o crédito internacional e os prezos dos activos afectou o país en 2009. O goberno tentou reducir o impacto da crise aumentando os seus gastos e aumentando a liquidez do sector bancario[1]. O Banco Central dos Emiratos e os bancos sediados en Abu Dabi receberon a parte máis grande dos investimentos[1].

Notas[editar | editar a fonte]