Economía dos Emiratos Árabes Unidos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Economía de Emiratos Árabes Unidos
Moeda Dirham dos Emiratos Árabes Unidos
Organizacións comerciais de que fai parte OMC, OPEP
Datos estatísticos[1]
PIB 271,7 mil millóns (2012)
Posición do PIB 50ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 4% (2012)
PIB per cápita 49 000 (2012)
PIB por sector agricultura 0,9%, industria 51,5%, comercio e servizos 47,6% (2010)
Inflación 2,2% (2010)
Poboación abaixo da limiar de pobreza 19,5% (2003)
Total da forza de traballo 3.908.000 (2010)
Forza de traballo por sector agricultura 7%, industria 15%, comercio e servizos 78% (2000)
Desemprego 2,4% (2001)
Industrias petróleo e derivados; pesca, aluminio, cemento, fertilizantes, reparo de embarcacións comerciais, materiais de construción, construción de barcos, artesanía, téxtiles
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 300,6 mil millóns (2012)
Produtos de exportación petróleo bruto 45%, gas natural, reexportacións, peixe seco, dátiles
Principais mercados Xapón 17,27%, Corea do Sur 10,49%, India 9,96%, Irán 6,82%, Tailandia 5,11% (2009)
Importacións 220,6 mil millóns (2012)
Principais produtos importados máquinas e equipamentos de transporte, produtos químicos, alimentos
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 158,9 mil millóns (2012)
Receitas 130,3 mil millóns (2012)
Despesas 113,8 mil millóns (2012)

Os Emiratos Árabes Unidos teñen unha economía aberta con elevado PIB per cápita e expresivos superavits comerciais[1]. As actividades económicas tradicionais do país son a recolla de dátiles, de perlas, a criación de camelos e a pesca. Entretanto, dende os anos 1970 a exploración de petróleo e gas natural son as actividades máis importantes. Esforzos ben sucedidos no sentido de diversificar a economía reduciron a participación do petróleo e do gas natural no Produto interior bruto a só 25%[1]. Desde o descubrimento de petróleo nos Emiratos hai máis de 30 anos, o país ten pasado por unha profunda transformación, dunha rexión de principados empobrecidos no medio do deserto para un país moderno con alto padrón de vida. O gasto do goberno ampliou a creación de empregos, e a expansión da infraestrutura aumentou o envolvemento económico do sector privado[1].

Notas[editar | editar a fonte]