Economía do Irán
| Economía de Irán | |
|---|---|
| Moeda | rial iraniano |
| Organizacións comerciais de que fai parte | ECO, OPEP, GECF, OMC (observador) |
| Datos estatísticos[1] | |
| PIB | 876 mil millóns (2009) |
| Posición do PIB | 16ª no mundo[2] |
| Crecemento do PIB | 2,6% (2009) |
| PIB per cápita | $ 12.900 (2009) |
| PIB por sector | agricultura 10,9%, industria 45,2%, comercio e servizos 43,9% (2009) |
| Inflación | 10,8% (2009) |
| Poboación abaixo da liña da pobreza | 18% (2007) |
| Total da forza de traballo | 25,02 millóns (2009) |
| Forza de traballo por sector | agricultura 25%, industria 31%, comercio e servizos 45% (2007) |
| Desemprego | 11,8% (2009) |
| Industrias | petróleo, petroquímicos, fertilizante, soda cáustica, automóbiles, fármacos, utensilios domésticos, electrónicos, equipamentos de telecomunicación, enerxía, téxtiles, construción, cemento e outros materiais de construción, procesamento de alimentos, fabricación de metais ferrosos e non ferrosos, armamentos |
| Parcerías comerciais[1] | |
| Exportacións | 70,16 mil millóns (2009) |
| Produtos de exportación | petróleo 80%, produtos químicos e petroquímicos 4%, frutas e sementes 2%, automóveis 2%, tapetes 1%, serviços técnicos |
| Principais mercados | República Popular de China 15,3%, Xapón 14,3%, India 10,4%, Corea do Sur 6,4%, Turquía 6,4%, Italia 4,5% (2008) |
| Importacións | 57,16 mil millóns (2009) |
| Principais produtos importados | matérias-primas industriais e bens intermediários 46%, bens de capital 35%, alimentos e outros bens de consumo 19%, serviços técnicos |
| Principais mercados | Emiratos Árabes Unidos 19,3%, República Popular de China 13%, Alemaña 9,2%, Corea do Sur 7%, Italia 5,1%, Francia 4,3%, Rusia 4,2% (2008) |
| Finanzas públicas[1] | |
| Débeda externa | 21,77 mil millóns(2008) |
| Receitas | 97,71 mil millóns |
| Despesas | 84,78 mil millóns |
A economía de Irán é unha economía de transición cun sector estatal pouco eficiente e unha forte dependencia do petróleo[1]. O crecemento da forza laboral non é acompañado de mellóra da súa calificación, o que eleva o de desemprego a un nivel máis alto que os 12% estimados polo goberno.
A maior parte da poboación vive dun sector primario autosuficiente. Dado o carácter semidesértico da maior parte do seu territorio, na meseta do Irán tradicionalmente desenvolveuse máis o pastoreo que a agricultura. Predomina o rabaño ovino, co fin de obter la para a elaboración de alfombras persas. No escaso 10% de superficie que se estima apto para a agricultura, cultívanse cereales (como o trigo), o algodón e o tabaco.
Ademais da industria textil, foi tradicional a pesca de perlas na zona de Ormuz. O sector de servizos e comercial está representado por empresas privadas de pequeno tamaño. Actualmente, o goberno pretende seguir unha política de maior diversificación para non depender tanto das fluctuacións do prezo do petróleo no mercado internacional como sucedeu en 1998. Ademais en 2007 deixou de facturar o petróleo en dólares pola súa perda de valor.[3]
