Economía de Sri Lanka

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Economía de Sri Lanka
Moeda Rupia de Sri Lanka
Organizacións comerciais de que fai parte OMC, SAFTA
Datos estatísticos[1]
PIB 104,7 mil millóns (2010)
Posición do PIB 69ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 6,9% (2010)
PIB per cápita $ 4.900 (2010)
PIB por sector agricultura 12,6%, industria 29,8%, comercio e servizos 57,6% (2010)
Inflación 5,6% (2010)
Poboación abaixo da limiar de pobreza 23% (2008)
Total da forza de traballo 8,1 millóns (2010)
Forza de traballo por sector agricultura 32,7%, industria 26,3%, comercio e servizos 41% (2008)
Desemprego 5,4% (2010)
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 7 908 millóns (2010)
Produtos de exportación textis e roupas; e pimenta; diamantes, esmeraldas, rubís; coco e derivados, manufaturados de caucho, peixe
Principais mercados Estados Unidos 20,59%, Reino Unido 12,87%, Italia 5,51%, Alemaña 5,29%, India 4,54%, Bélxica 4,43% (2009)
Importacións 11,6 mil millóns (2010)
Principais produtos importados têxteis, produtos minerais, petróleo, alimentos, máquinas e equipamentos de transporte
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 17,97 mil millóns (2010)
Receitas 7 415 millóns (2010)
Despesas 11 180 millóns (2010)

A economía do Sri Lanka está baseada na exportación de produtos primarios, como grafito, produtos téxtiles, , coco e caucho. A posición xeográfica da illa, da cal a capital Colombo é un dos portos mais importantes do Océano Índico, sempre foi un grande estímulo da economía.

En 1977 o goberno abandonou as políticas de estatalización e de substitución das exportacións por outras orientadas á economía de mercado e ás exportacións, incluíndose incentivos ao investimento estranxeiro. Poucos anos despois, o 1983, iniciouse unha guerra civil entre as etnias cingalesa e a minoría támil que durou ata o 2009, causando danos importantes na economía do país. Os gastos do goberno en desenvolvemento e no combate aos Tigres de Liberación do Tamil Eelam fixeron con que o PIB crecese case 7% ao ano entre 2006 e 2008[1].

Ata o inicio dos anos 90, o Sri Lanka era o maior exportador mundial de , e esta guerra fixo que os investimentos no cultivo do té (na maior parte financiados por compañías británicas) caesen ano tras ano. O turismo, a pesar de aínda figurar como unha importante fonte de divisas, tamén sufriu co conflito.

Notas[editar | editar a fonte]