Economía de Sri Lanka

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Economía de Sri Lanka
Moeda Rupia de Sri Lanka
Organizacións comerciais de que fai parte OMC, SAFTA
Datos estatísticos[1]
PIB 134.5 mil millóns (2013)
Posición do PIB 65ª no mundo[2]
Crecemento do PIB 6.3% (2013)
PIB per cápita 6 500 (2013)
PIB por sector agricultura 10.6%, industria 32.4%, servizos 57% (2013)
Inflación 4.7% (2013)
Poboación abaixo da limiar de pobreza 8.9% (2010)
Total da forza de traballo 8.528.000 (2013)
Forza de traballo por sector agricultura 31.8%, industria 25.8%, servizos 42.4% (xuño 2012)
Desemprego 5.1% (2013)
Parcerías comerciais[1]
Exportacións 10.39 mil millóns (2013)
Produtos de exportación téxtiles e roupas; e pimenta; diamantes, esmeraldas, rubís; coco e derivados, manufaturados de caucho, peixe
Principais mercados Estados Unidos 20.4%, Reino Unido 9.9%, India 5.8%, Italia4.7%, Bélxica 4.3%, Alemaña 4.3% (2012)
Importacións 18 mil millóns (2013)
Principais produtos importados téxtiles, produtos minerais, petróleo, alimentos, máquinas e equipamentos de transporte
Finanzas públicas[1]
Débeda externa 33.67 mil millóns (2013)
Receitas 8.43 mil millóns (2013)
Despesas 12.57 mil millóns (2013)
World Trade Center da cidade de Colombo.

A economía do Sri Lanka está baseada na exportación de produtos primarios, como grafito, produtos téxtiles, , coco e caucho. A posición xeográfica da illa, da cal a capital Colombo é un dos portos mais importantes do Océano Índico, sempre foi un grande estímulo da economía.

En 1977 o goberno abandonou as políticas de estatalización e de substitución das exportacións por outras orientadas á economía de mercado e ás exportacións, incluíndose incentivos ao investimento estranxeiro. Poucos anos despois, o 1983, iniciouse unha guerra civil entre as etnias cingalesa e a minoría támil que durou ata o 2009, causando danos importantes na economía do país. Os gastos do goberno en desenvolvemento e no combate aos Tigres de Liberación do Tamil Eelam fixeron con que o PIB crecese case 7% ao ano entre 2006 e 2008[1].

Ata o inicio dos anos 90, o Sri Lanka era o maior exportador mundial de , e esta guerra fixo que os investimentos no cultivo do té (na maior parte financiados por compañías británicas) caesen ano tras ano. O turismo, a pesar de aínda figurar como unha importante fonte de divisas, tamén sufriu co conflito.

Notas[editar | editar a fonte]