Economía de Papúa Nova Guinea
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
| Economía de Papúa Nova Guinea | |
|---|---|
| Moeda | kina |
| Organizacións comerciais de que fai parte | OMC, APEC |
| Datos estatísticos[1] | |
| PIB | 18,45 mil millóns (2012) |
| Posición do PIB | 135ª no mundo[2] |
| Crecemento do PIB | 7,7% (2012) |
| PIB per cápita | 2 700 (2012) |
| PIB por sector | agricultura 27,9%, industria 38,5%, comercio e servizos 33,6% (2012) |
| Inflación | 6,2% (2012) |
| Poboación abaixo da liña da pobreza | 37% (2002) |
| Total da forza de traballo | 3.986.000 (2012) |
| Forza de traballo por sector | agricultura 85%, industria, comercio e servizos 15% (2005) |
| Desemprego | 1,9% (2005) |
| Industrias | {{{Industrias}}} |
| Parcerías comerciais[1] | |
| Exportacións | 7 362 millóns (2012) |
| Produtos de exportación | petróleo, ouro, mineral de cobre, troncos de árbore, aceite de palma, café, cacao, lagosta, camarón |
| Principais mercados | Australia 31,5%, Xapón 7%, República Popular China 6,2% (2011) |
| Importacións | 5 269 millóns (2012) |
| Principais produtos importados | máquinas e equipamentos de transporte, manufaturados, alimentos, combustibles, produtos químicos |
| Principais mercados | Australia 36,9%, Singapur 14,1%, Malaisia 9,1%, República Popular China 7%, Xapón 5%, Indonesia 4,7%, Estados Unidos 4,7% (2011) |
| Finanzas públicas[1] | |
| Débeda externa | 4,86 mil millóns (2012) |
| Receitas | 4 962 millóns (2012) |
| Despesas | 4 942 millóns (2012) |
Papúa Nova Guinea está dotada de moitos recursos naturais, pero a explotación é dificultada polo terreo accidentado e alto custo da infraestrutura necesaria. Un 75% da poboación vive da agricultura[1].
