Dragonera
 |
Suxeriuse que este artigo ou apartado sexa fusionado con "Illa Dragonera" (conversa). Para realizar a fusión dos artigos sigue estes pasos. |
| Dragonera | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
| Localización | |||||
 Illas Baleares |
|||||
| Datos | |||||
| Capital | |||||
| País | España | ||||
| Linguas | |||||
| Poboación (2007) | Deshabitada | ||||
| Superficie | 2,88 km² | ||||
| Densidade | |||||
| Concellos | |||||
| Coordenadas | 39°35′2″N 2°19′17″E / 39.58389°N 2.32139°E | ||||
| Maior Altura | 360 m. no Pico Popi | ||||
A illa Dragonera (ou Sa Dragonera en catalán) é unha illa pertencente ao arquipélago das Illas Baleares (en España) e atópase situada ao oeste de Mallorca. Ten unha lonxitude de 3.200 metros e unha anchura que chega ata os 500 metros cun relevo moi escarpado e irregular que provoca a aparición dalgunhas protuberancias chegando a alcanzar o pico máis alto da illa, chamado Pico Popi, uns 360 metros de altura. Nesta cima atópase un faro. As localidades máis próximas a esta illa son as de Sant Telm e Port d'Andratx, onde se estableceron centros de submarinismo e mergullo que atrae a moitos turistas nas tempadas estivais.
A principios dos anos 1970, a illa Dragonera case é edificada. A planificación estaba terminada: mansións de luxo, un hotel, un porto e un casino. As protestas dos ecoloxistas, que paralizaron do comezo da construción varias veces nun proceso xudicial longo, acabaron parando definitivamente o proxecto. En 1987 o Consell Insular de Mallorca comprou a illa. O 26 de xaneiro de 1995, e polo decreto 7/1995, o Goberno Balear protexeu a illa Dragonera si como as illas de O Pantaleu e Illa Mediana.
Só se pode acceder a Sa Dragonera vía barco desde Sant Telm ou Paguera, sempre que se teña permiso. A illa ten un pequeno porto natural cun embarcadoiro en Cala Lladó. Desde o embarcadoiro pódense realizar varias rutas a pé para explorar a illa.
Posto que non hai restaurantes, bares ou negocios na illa, os visitantes deben aprovisionarse de comida e bebida antes de viaxar á illa. En pleno verán o sol é moi potente, polo que as bebidas son unha necesidade. Obviamente os restos de envases e outros lixos deben devolverse a Mallorca, xa que non se poden deixar na illa.
Índice |
Historia [editar]
En Sa Dragonera atopouse unha necrópole en É Lladó o que fai pensar que a illa utilizouse para enterramentos durante esta época.
En 1229 Xaime I de Aragón utiliza Sa Dragonera para preparar o ataque e posterior conquista de Mallorca. O Libre do Repartiment de Mallorca outorga a propiedade da illa de Dragonera ao obispado de Barcelona.
En 1581 constrúese a torre de na Pòpia. A torre de Llebeig constrúese en 1585.
En 1811 a familia Villalonga obtén a propiedade da illa, que conservaría ata 1934, volvéndoa a recuperar en 1939.
En 1880 o Archiduque Lluís Salvador realiza unha descrición da illa no seu libro Die Tirotearen.
En 1910 entran en funcionamento os faros de Tramuntana e Llebeig.
En 1941 Joan Flexas compra a illa e converte a zona de as Lladó en terras de cultivo. Durante anos a illa utilízase como agocho de contrabando.
En 1974 a empresa PAMESA compra a illa con intención de urbanizala. Esta urbanización non chegou a realizarse polas presións ecoloxistas. En 1984 a Audiencia Nacional de España decreta a imposibilidade de urbanizar. En 1987 o Consell de Mallorca compra a illa.
O 26 de xaneiro de 1995 o Goberno Balear declara sa Dragonera, o Pantaleu e a illa Mediana Parque Natural, por decreto 7/1995.
Clima [editar]
A cantidade de precipitación media é de 350 mm. Nos meses de setembro e decembro rexístranse as precipitacións máis fortes.
Edificacións [editar]
Torres de defensa [editar]
Durante o século S.XVIII na illa de Mallorca construíronse unha gran cantidade de torres de defensa para a vixilancia da costa debido ás incursións piratas. Dentro deste proxecto construír unha torre de vigía no punto máis alto da illa Dragonera. Anos máis tarde construír a torre de cala llebeig para protexer á primeira. A torre situada sobre o pico Popi derrubouse para construír un faro xusto no mesmo sitio.
Faros [editar]
O faro vello foi construído en 1850 sobre a antiga torre de vixilancia. Por mor das nubes e néboa que ocultaban moitas veces a luz do faro, este foi desmantelado en 1910.
O faro de llebeig empeza a construírse en 1905, entrando en servizo en novembro de 1910.
O faro de tramuntana empezou a construírse en 1907. Está a unha altura de 54 metros e consta dunha torre de 11 metros, o que fai que a súa luz alcance a distancia de 20 millas. Actualmente é un museo sobre os faros da illa e a vida dos fareros.
Entre 1960 e 1975 se automatizan os faros da illa, o que significa que 1975 os fareros deixaron de vivir na illa. En 1995 instaláronse placas solares na illa permitindo o uso de enerxía eléctrica.
Amarradoira e casa gardabosques [editar]
Outras pequenas construcións (almacén, galiñeiro, casa...) da illa son utilizadas actualmente para o mantemento do Parque Natural.
