Diego Velázquez

Diego Rodríguez de Silva y Velázquez
Autorretrato de Velázquez (1650), Museo de Bellas Artes de Valencia
Nome	Diego Rodríguez de Silva y Velázquez
Nacemento	6 de xuño de 1599
Lugar de nacemento	Sevilla, España
Morte	6 de agosto de 1660
Lugar de morte	Madrid, España
Nacionalidade	española
Eido	Pintor
Movemento	Barroco
Traballos	Las Meninas As fiandeiras La rendición de Breda

As Meninas, a obra cume de Velázquez

Diego Rodríguez de Silva y Velázquez, nado en Sevilla o 6 de xuño de 1599 e falecido en Madrid o 6 de agosto de 1660, xeralmente referido como Diego Velázquez, foi un pintor español, o principal artista da corte de Filipe IV de España e do século de Ouro, e un dos máis grandes pintores de todos os tempos. Sobresaíu en retratos de gran realismo e penetración psicolóxica, entre outros da familia real, á que tiña acceso en calidade de pintor da Corte. Tamén creou escenas históricas e mitolóxicas.

Traxectoria

Creou escenas cunha forte impronta histórica e cultural así como retratos da familia real española e outras figuras europeas notables, a súa obra é un exemplo de constante e ininterrompido progreso que culminou na produción da súa peza mestra, As Meninas (1656). A súa obra é escasa en cantidade, un cento de lenzos, pero proba o seu actuar reflexivo.

Na súa primeira actividade en Sevilla apreciase a influencia do naturalismo escuro de Caravaggio dentro dunha linguaxe persoal volcada cara as escenas de cociña, realistas en tipos, calidades e luces cunha certa melancolía. Xa nomeado pintor da corte os seus retratos seguirían esta tendencia, son retratos que non son detallistas nin adulatorios, móvense na austeridade matizados pola cor e de actitude severa.

Durante a súa estadía en Italia (1629-1630), Velázquez adquiriu experiencia en composición e na disposición das figuras no espazo, a súa paleta faise máis clara e a pincelada máis solta, de volta a Madrid aumenta o cromatismo dos seus retratos sempre mantendo a veracidade e o respecto co retratado. Na súa segunda estadía en Italia (1649-1651) adopta difíciles combinacións cromáticas, cunha penetración psicolóxica absoluta e toque inconexo.

Nos seus anos finais aumentou o seu barroquismo, que acada o seu cumio en As Meninas e na obra de 1657 As fiadeiras, construídas a través da perspectiva aérea e dunha factura desfeita.

Obras

• 1618, Vella fritindo ovos
• 1619, A Epifanía
• 1620, O augador de Sevilla
  • Conta cunha temática popular, mediante figuras populares de clase baixa; contén un realismo temático, engadíndolle o tenebrismo propio de Caravaggio. Fondo neutro, describindo os obxectos e os materiais.
• 1628, Os borrachos
  • Esta obra está exposta no museo do Prado. Conta cunha temática mitolóxica, intentando representar a idea de Deus do Olimpo cuxo obxecto é liberar ó home das presións da vida a través do viño.
• 1630, A fragua de Vulcano
  • Conta cunha temática mitolóxica, mostrando a chegada de Apolo ao taller e comunica a infidelidade da súa esposa. A obra está pintada cunhas cores tenebristas.
• 1634, Pablillos de Valladolid
• 1634, Rendición de Breda (ou As lanzas)
  • Temática histórica, ensinando o momento da entrega das chaves e mostrando a xenerosidade dos vencedores. Hai perspectiva aérea, a través da luz e da cor.
• 1635, Retrato ecuestre do príncipe Baltasar Carlos
• 1637, O meniño de Vallecas
• 1648, A Venus do espello
• 1655, As fiandeiras
• 1656, As Meninas

Bibliografía

• Bardi, P.M. (1969). "Documentación sobre el hombre y el artista" (en castelán). La obra pictórica completa de Velázquez. Barcelona: Editorial Noguer SA y Rizzoli Editores. 

Véxase tamén

Outros artigos

• A fragua de Vulcano

Ligazóns externas

• Páxina sobre Velazquez (en castelán)
• Páxina educativa sobre Velazquez (en castelán)