D
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
|
|
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| A | B | C | D | E | |||
| F | G | H | I | L | |||
| M | N | Ñ | O | P | |||
| Q | R | S | T | U | |||
| V | X | Z | |||||
|
|
|||||||
O D (de) é a cuarta letra do alfabeto galego, e representa os fonemas oclusivo dental sonoro e aproximante dental sonoro.
Índice |
Historia [editar]
A letra D ten a súa orixe na escrita hierática exipcia. O seu ancestral máis antigo recibiu o nome de deret (man). Cando foi adoptado no alfabeto fenicio pasou a chamarse daleth (porta). No alfabeto grego recibiu o nome de Delta (Δ, δ). No alfabeto etrusco e o alfabeto latino usouse tamén o delta, dándolle o deseño actual.
| Xeroglífico exipcio [porta] |
Protosemítíco [Dal, Daleth] |
Fenicio [Daleth] |
Grego [Delta] |
Etrusco [D] |
Latín [D] |
||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
![]() ![]() |
![]() |
Outras representacións [editar]
No alfabeto fonético aeronáutico asígnaselle a palabra Delta. No código Morse é — ·· .
-
Código Braille
Outros significados [editar]
- Na numeración romana representa o número 500.
- Na notación musical anglosaxoa representa a nota re.
Véxase tamén [editar]
Entradas da enciclopedia que comezan por D



