Cruz Martínez Esteruelas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cruz Martínez Esteruelas
Cruz Martínez Esteruelas
{{{cargoexecutivo1}}}
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: {{{sucesor1}}}
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 4 de febreiro de 1932
Lugar: EspañaHospitalet de Llobregat, Barcelona, España
Falecemento: 17 de setembro do 2000
Lugar: España Madrid, España
Organización: Alianza Popular
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): Ministro de Educación e Ciencia (1974 - 1975)
Ministro de Planificación e Desenvolvemento, (1973 - 1974)
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Político e avogado
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Cruz Martínez Esteruelas, nado en Hospitalet de Llobregat (Barcelona) o 4 de febreiro de 1932, e finado en Madrid o 17 de setembro de 2000, foi un político español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Dereito na Universidade de Deusto. Director Xeral do Patrimonio do Estado (1962 - 1965), foi procurador en Cortes (1965 - 1976) e director da Fundación Juan March (1970 - 1973). En 1973 substitúe a Laureano López Rodó ao cargo dun novo ministerio, o Ministerio de Planificación do Desenvolvemento, baixo a presidencia do almirante Luis Carrero Blanco. Elabóranse ese ano os obxectivos de desenvolvemento para os seguintes 10 anos.[1]

Meses despois, tralo asasinato de Carrero Blanco, pasa a ser Ministro de Educación e Ciencia co novo presidente Carlos Arias Navarro, cargo que ocupou entre os anos 1974 e 1975. Como ministro de Educación e Ciencia impulsou a Lei da Selectividade, e pechou a Universidade de Valladolid en plena axitación antifranquista.[1]

Na Transición militou en Alianza Popular, federación de pequenos partidos conservadores á que se incorporou como líder de Unión del Pueblo Español. Nas primeiras eleccións democráticas de xuño de 1977, Martínez Esteruelas presentouse como cabeza de lista pola provincia de Teruel ao Congreso, mais non acadou o escano.

Retírase entón da actividade política pública, centrándose na avogacía e a dirección da Fundación Tomás Moro.



Predecesor:
Laureano López Rodó
Ministro de Planificación do Desenvolvemento de España
1973 - 1974
Sucesor:
Joaquín Gutiérrez Cano
Predecesor:
Julio Rodríguez Martínez
Ministro de Educación e Ciencia de España
1974 - 1975
Sucesor:
Carlos Robles Piquer

Obras[editar | editar a fonte]

  • La enemistad política (1970)
  • Monarquía y cambio social (1974)
  • Cartas para el humanismo social (1976)
  • La agonía del Estado (2000)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Cruz Martínez Esteruelas, ex ministro de Educación e Ciencia, necroloxía no diario El País, 19 de setembro do 2000 (en castelán).