Cromita

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cromita
Chromit, Albania.jpg
Fórmula química: FeCr2O4
Clase: Óxido
Subclase: {{{subclase}}}
Sistema cristalino: Cúbico
Cor: Varía entre a negra e negra parda
Brillo: De metálico a submetálico
Dureza: 5,5 - 6 (escala de Mohs)
Fractura: Irregular
Exfoliación: Non presenta
Raia: Parda escura
Densidade: 4,5 - 4,8 g/cm³

A cromita é un mineral do grupo IV (óxidos) segundo a clasificación de Strunz. Debe o seu nome ao elemento cromo. A súa fórmula é FeCr2O4. A veces contén magnesio, aluminio ou titanio (entre outros). Algúns exemplares son feblemente magnéticos.

Aplicacións[editar | editar a fonte]

Emprégase en moldes para a fabricación de ladrillos e en xeral para fabricar materiais refractarios (como os ladrillos para fornos de fundición). A cromita emprégase maiormente para obter cromo ou en aliaxes, e tamén se utiliza na fabricación de vidro verde.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]