Cromita
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
| Cromita | |
|---|---|
 |
|
| Fórmula química: | FeCr2O4 |
| Clase: | Óxido |
| Subclase: | {{{subclase}}} |
| Sistema cristalino: | Cúbico |
| Cor: | Varía entre a negra e negra parda |
| Brillo: | De metálico a submetálico |
| Dureza: | 5,5 - 6 (escala de Mohs) |
| Fractura: | Irregular |
| Exfoliación: | Non presenta |
| Raia: | Parda escura |
| Densidade: | 4,5 - 4,8 g/cm³ |
A cromita é un mineral do grupo IV (óxidos) segundo a clasificación de Strunz. Debe o seu nome ao elemento cromo. A súa fórmula é FeCr2O4. A veces contén magnesio, aluminio ou titanio (entre outros). Algúns exemplares son feblemente magnéticos.
Índice |
Aplicacións [editar]
Emprégase en moldes para a fabricación de ladrillos e en xeral para fabricar materiais refractarios (como os ladrillos para fornos de fundición). A cromita emprégase maiormente para obter cromo ou en aliaxes, e tamén se utiliza na fabricación de vidro verde.
