Cristino Martos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Cristino Martos Balbi, nado en Granada o 13 de setembro de 1830 e finado en Madrid o 17 de xaneiro de 1893, foi un avogado e político español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Logo de estudar en Granada, Toledo e Madrid licenciouse en Dereito. Participou na Revolución de 1854 que deu orixe ao Bienio Progresista e no intento de golpe de Estado que en 1866 encabezou Prim e que lle supuxo una condena a morte que lle foi conmutada pola de desterro. A Revolución de 1868 permitiulle regresar a España iniciando a súa carreira política como presidente da Deputación Provincial de Madrid.

Deputado por Toledo nas Cortes Constituíntes de 1869, volveu obter escano nas eleccións de 1872 por Madrid e por Valencia nos comicios celebrados entre 1879 e 1886 para finalmente volver ser elixido por Toledo en 1891.

Membro do sector monárquico (denominado os cimbrios) do Partido Democrático, un grupo de demócratas que aceptou a solución monárquica proposta por Prim, uniuse á rama esquerda do Partido Constitucional para formar o Partido Demócrata-Radical.

Foi Ministro de Estado entre o 1 de novembro de 1869 e o 9 de xaneiro de 1870 nun goberno presidido por Prim volvendo ocupar esta carteira ministerial, xa durante o reinado de Amadeo I, en dúas ocasiones: entre o 4 de xaneiro e o 24 de xullo de 1871 nun gabinete que presidiu o xeneral Serrano, e entre o 13 de xuño de 1872 e o 12 de febreiro de 1873 nun goberno presidido por Manuel Ruiz Zorrilla.

Coa I República volveu ser ministro ao ocupar a carteira de Graza e Xustiza entre o 4 de xaneiro e o 13 de maio de 1874 no goberno que sucesivamente presidiron Francisco Serrano Domínguez e Juan Zabala de la Puente.

Na Restauración uniuse ao Partido Republicano Progresista, pero abandonouno para integrarse no Partido Liberal con Sagasta.


Predecesor:
Manuel Silvela
Juan Bautista Topete
Augusto Ulloa Castañón
Ministro de Estado
1869 - 1870
1871
1872 - 1873
Sucesor:
Práxedes Mateo Sagasta
Fernando Fernández de Córdova
Emilio Castelar
Predecesor:
Eugenio García Ruiz
Ministro de Graza e Xustiza
1874
Sucesor:
Manuel Alonso Martínez
Predecesor:
Nicolás María Rivero
Antonio Cánovas del Castillo
Presidente do Congreso dos Deputados
12 de febreiro - 18 de marzo de 1873
10 de maio de 1886 - 3 de xuño de 1889
Sucesor:
Francisco Salmerón
Manuel Alonso Martínez

Vida persoal[editar | editar a fonte]

O seu fillo Cristino Martos Llovet chegou a ser gobernador civil da Coruña en 1898.