Corpúsculo de Krause

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Corpúsculo de Krause.

Os corpúsculos de Krause son termorreceoptores de forma bulbosa encapsulados da pel, que se pensa son os encargados de rexistrar a sensación de frío. A sensibilidade é variable segundo a rexión da pel que se considere. Porén, a súa función na actualidade non está definida con claridade. [1]

Son corpúsculos táctiles localizados no nivel profundo do hipoderma da pel, parecidos aos corpúsculos de Pacini, pero máis pequenos (50 micras) e simplificados. Encóntranse no tecido submucoso da boca, o nariz, ollos, xenitais, etc. dos cales hai uns 260.000 estendidos por todo o corpo.

Reciben este nome polo seu descubridor o anatomista alemán Wilhelm Krause (1833-1910). [2]

Estrutura[editar | editar a fonte]

Son pequenos corpos cilíndricos ou ovais, consistentes nunha cápsula formada por unha expansión do tecido conectivo, e conteñen unha parte central semifluída na cal o axón termina nunha extremidaded bulbosa ou nunha masa enroloada plexiforme.

Localización[editar | editar a fonte]

Estes bulbos terminais atópanse na conxuntiva do ollo humano (onde son esferoidais, pero son cilíndricos na maioría dos animais), nas membranas mucosas dos beizos e a lingua, e no epineuro dos troncos nerviosos.

Corpos bulbosos parecidos atópanse no pene e clítoris, onde reciben o nome de corpúsculos xenitais. Estes corpos teñen forma do froito da moreira, e conteñen septos de tecido conectivo formando de dúas a seis masas.

Nas membranas sinoviais de certas articulacións, como as dos dedos, existen bulbos similares ovais, que se denominan terminacións bulbosas articulares.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. L.Gartner. Atlas de Histologia 3ed., 2005.
  2. W. Krause. Die terminalen Körperchen der einfach sensiblen Nerven. Hannover, 1860.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]