Corindón
| Corindón | |
|---|---|
| Corindón variedade rubí | |
| Fórmula química: | Al2O3 |
| Clase: | Óxidos |
| Subclase: | |
| Sistema cristalino: | Romboédrico |
| Cor: | Incolora, vermella, azul, amarela, verde e parda |
| Brillo: | Vítreo |
| Dureza: | 9 |
| Fractura: | Concoidea |
| Exfoliación: | Moi imperfecta |
| Raia: | Branca |
| Densidade: | 3,9-4,1 g/cm3 |
O corindón é un mineral da clase dos óxidos cuxa fórmula química é Al2O3 (contén un 53% de aluminio).
Índice |
Aspecto [editar]
O corindón preséntase en forma de cristais hexagonais tabulares, bipiramidales ou en forma de bocois.
Variedades de corindón [editar]
Segundo sexa a súa coloración podemos diferenciar entre:
- Rubí, de cor vermella pola inclusión de átomos de cromo.
- Zafiro, de cor azul pola inclusión de ferro e titanio na súa composición.
Existen outras moitas coloracións (incolora, amarela, verde e parda) aínda que son moito menos características desde mineral.
-
Rubí
-
Zafiro
Lugares nos que se atopa [editar]
Podemos atopar corindón en xacementos de diversa natureza como en pegmatitas, en gneises, en mármores ou en peridotitas. Moito máis raro é atopalo en rochas volcánicas.
Tense atopado en forma detrítica nas areas no río Sil.
Usos do corindón [editar]
O corindón úsase basicamente en xoiería.
É ademais un axente abrasivo de grande efectividade cando é usado en sistemas para a preparación superficial do aceiro e traballos de gravado artístico en cristais, creando relieves con moita facilidade e incluso perforando o material. A altas presións pode cortar tamén o metal.
Pódese usar coma aditivo na elaboración do aceiro, otorgándolle características sobresalientes de maleabilidade.
Outros óxidos [editar]
Outros óxidos importantes son:
O rutilo, a magnetita e a casiterita.
