Comarcas de Cataluña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
División comarcal actual de Cataluña

As comarcas de Cataluña son a actual división do territorio da comunidade autónoma de Cataluña, en España.

Ten a súa orixe nun decreto da Generalitat de Cataluña do ano 1936, que tivo vixencia até o 1939 cando foi suprimida polo franquismo. Posteriormente, foi reanudada en 1987 tras a restauración da democracia, en 1988 engadíronse tres comarcas (Pla de l'Estany, Pla d'Urgell e Alta Ribagorça) e en 1990 modificouse algún límite territorial.

O seu goberno e administración é dirixido polos consellos comarcais. Actualmente hai 41 comarcas en Cataluña.

Orixes[editar | editar a fonte]

A división comarcal de Cataluña de 1936 foi unha división territorial administrativa establecida por decreto pola Generalitat de Cataluña o ano 1936 que dividía o territorio en 38 comarcas e 9 supercomarcas ou vigairías. A división aprobouse a partir dos estudos feitos pola ponencia creada ad hoc en 1932, formada, entre outros, por Pau Vila, Antoni Rovira i Virgili, Josep Iglésies, etc. No ano 1939, ao termo da Guerra Civil Española, foi abolida polo réxime de Franco.

Actualidade[editar | editar a fonte]

Foron restablecidas de novo en 1987 a Generalitat adoptou de novo esta división territorial, modificándoa en 1988 para engadir o Pla de l'Estany, o Pla d'Urgell e a Alta Ribagorça, e de novo en 1990 para modificar algún límite territorial.

Comarca Poboación Extensión (km²) Capital
Alt Camp 33.635 544,7 Valls
Alt Empordà 99.321 1.342,4 Figueres
Alt Penedès 80.976 592,4 Vilafranca del Penedès
Alt Urgell 19.105 1.446,9 La Seu d'Urgell
Alta Ribagorça 3.477 426,8 El Pont de Suert
Anoia 93.529 866,6 Igualada
Bages 155.112 1.295,2 Manresa
Baix Camp 145.675 695,3 Reus
Baix Ebre 66.369 987,9 Tortosa
Baix Empordà 102.566 700,5 La Bisbal d'Empordà
Baix Llobregat 692.892 486,5 Sant Feliu de Llobregat
Baix Penedès 61.256 295,5 El Vendrell
Barcelonès 2.093.670 143,1 Barcelona
Berguedà 37.995 1.182,5 Berga
Cerdanya 14.158 546,4 Puigcerdà
Conca de Barberà 18.766 648,9 Montblanc
Garraf 108.194 592,4 Vilanova i la Geltrú
Garrigues 18.999 799,7 Les Borges Blanques
Garrotxa 47.747 592,4 Olot
Gironès 136.543 575,5 Xirona
Maresme 356.545 396,9 Mataró
Montsià 57.550 708,7 Amposta
Noguera 34.744 1.733,0 Balaguer
Osona 129.543 1.263,8 Vic
Pallars Jussà 12.057 1.290,0 Tremp
Pallars Sobirà 6.174 1.355,2 Sort
Pla de l'Estany 24.347 262,7 Banyoles
Pla d'Urgell 29.723 304,5 Mollerussa
Priorat 9.196 496,2 Falset
Ribera d'Ebre 21.656 825,3 Móra d'Ebre
Ripollès 25.744 958,7 Ripoll
Segarra 18.497 721,2 Cervera
Segrià 166.090 1.393,7 Lleida
Selva 117.393 995,5 Santa Coloma de Farners
Solsonès 11.466 998,6 Solsona
Tarragonès 181.374 317,1 Tarragona
Terra Alta 12.196 740,0 Gandesa
Urgell 31.026 586,2 Tàrrega
Val d'Aran 7.691 620,5 Vielha
Vallès Occidental 736.682 580,7 Sabadell e Terrassa
Vallès Oriental 321.431 851,9 Granollers


Propostas e reivindicacións[editar | editar a fonte]

O ano 2000, no Informe Roca, un equipo formado por Miquel Roca i Junyent e Jesús Burgueño, entre outros, propuxeron crear algunha comarca máis: Moianès (capital: Moià), Vall de Camprodon (capital: Camprodon), Selva Marítima (ou Marina) (capital: Blanes), Alta Segarra (capital: Calaf) e Segre Mitjà (capital: Ponts), ademais de dividir o Baix Llobregat en dous (a parte norte, o Baix Llobregat Nord, con capital en Martorell). Todos os casos son antigas reivindicacións comarcais.

Aínda J. Burgueño, o ano 2003, propuxo de crear tamén o Lluçanès (capital: Prats de Lluçanès), a Vall de Ribes (capital: Ribes de Freser), a Ribera de Sió (capital: Agramunt), a Baixa Segarra (capital: Santa Coloma de Queralt) e o Baix Montseny (capital: Sant Celoni), ademais cambiando os límites de varias comarcas.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]