Clive Staples Lewis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Estatua de Clive Staples Lewis

Clive Staples Lewis, coñecido como C. S. Lewis, nado o 29 de novembro de 1898 en Belfast e finado o 22 de novembro de 1963, foi un autor e escritor norteirlandés que destacou polo seu traballo académico sobre literatura medieval e pola apoloxética cristiá que desenvolveu a través de varias obras e conferencias. É igualmente coñecido por ser o autor da famosa serie de libros infantis de nome As Crónicas de Narnia.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nenez e mocidade[editar | editar a fonte]

Nacido en Belfast, Irlanda do Norte, Clive Staples Lewis, creceu no medio dos libros da selecta biblioteca particular da súa familia, criando nesta atmosfera cultural un mundo propio, dominado pola súa fértil imaxinación e creatividade. Os seus pais, Albert James Lewis e Flora Augusta Hamilton Lewis eran protestantes, mais non particularmente relixiosos. Máis especificamente eran de orixe metodista. Cando Clive tiña tres anos decidiu adoptar o nome de "Jack", nome polo cal ficaría coñecido na familia e no círculo de amigos próximos.

Como adolecentes, Lewis e o seu irmán Warren (tres anos máis vello que el), pasaban case todo o seu tempo dentro de casa dedicándose á lectura de libros clásicos, e distantes da realidade materialista e tecnolóxica do século XX. Aos 10 anos, a morte prematura da súa mai, fixo con que el aínda se illase máis da vida común dos rapaces da súa idade, buscando refuxio no campo das súas historias e fantasías infantís.

Na súa adolescencia encontrou a obra do compositor Richard Wagner e comezou a interesarse pola mitoloxía nórdica.

Educación[editar | editar a fonte]

A súa educación foi iniciada por un tutor particular, e máis tarde no Malvern Collexe na Inglaterra. En 1916, aos 18 anos de idade, foi admitido no University College, da Oxford. Os seus estudos foron interrompidos polo servizo militar na I Guerra Mundial. En 1918 retornou á Oxford.

Durante a I Guerra Mundial el coñeceu outro soldado irlandés chamado Paddy Moore, con que trabou unha amizade. Os dous fixeron unha promesa: se algún deles falecese durante o conflito, o outro tomaría conta da familia respectiva. Moore faleceu en 1918 e Lewis cumpriu co seu compromiso. Despois do final da guerra, Lewis procurou a mai de Paddy Moore, a señora Janie Moore, con quen estabeleceu unha profunda amizade até a morte desta en 1951. Lewis viviu en varias casas arrendadas con Moore e a súa filla Maureen, feito que desagradou o seu pai. Por esta altura Clive xa abandonara o Cristianismo no cal fóra educado na súa infancia.

Ensinou no Magdalen College, de 1925 a 1954 e deste ano até a súa morte en Oxford. Foi profesor de Literatura Medieval e Renacentista na Universidade de Cambridge. Tornouse altamente respectado neste campo de estudo, tanto como profesor como escritor. O seu libro A Alegoría do Amor: un Estudo da Tradición Medieval, publicado en 1936, é considerado por moitos, o seu máis importante traballo, polo cal gañou o premio Gollansz Memorial de literatura. En Oxford coñeceu varios escritores famosos, como Tolkien, T. S. Eliot, que axudaron a volver á fe cristiá, e Owen Barfield.

Vida[editar | editar a fonte]

Lewis volveu ao fe cristiá no inicio da década de 1930 e dedicouse a defendela e permaneceu na Igrexa Anglicana (o coñecido téologo evanxelico J. I. Packer foi clérigo na igrexa onde C. S. Lewis frecuentaba). Ten sido chamado o portavoz non oficial do Cristianismo que el soubo divulgar de forma maxistral, a través dos seus libros e conferencias, onde el presenta súa crenza na verdade literal das Escrituras Sagradas, sobre o Fillo de Deus, a súa vida, morte e resurrección. Isto foi certamente verdade durante a súa vida, mais de forma aínda máis evidente, despois da súa morte. Foi chamado até de "Elvis Presley evanxélico" debido á súa popularidade.

Tornouse popular durante a II Guerra Mundial polas súas conversas transmitidas pola radio e polos seus escritos, chamándose de "apóstolo dos escépticos", especialmente nos Estados Unidos. As súas charlas tocaban profundamente os seus ouvintes da radio BBC de Londres. Na súa última charla "O Novo Home", Lewis dixo: "Olle para vostede, e vostede vai encontrar en toda a longa xornada da súa vida apenas odio, soidade, desespero, ruína e decadencia. Mais olle para Cristo e vostede vai encontralo, e con El todo o máis que vostede necesita"

Lewis notabilizouse por unha intelixencia privilexiada, e por un estilo espirituoso e imaxinativo. "O Regreso do Peregrino", publicado en 1933, "O Problema do Sofrimento" (1940), "Milagres" (1947), e "Cartas do Inferno" (1942), son probabelmente as súas obras máis coñecidas. Escribiu tamén unha triloxía de ficción científico-relixiosa, coñecida como a "Triloxía Espacial": "Lonxe do Planeta Silencioso" (1938), "Perelandra" (1943), e "That Hideous Strength" (1945). Para nenos el escribiu unha serie de fábulas, comezando con "O León, A Feiticeira e o Gardarroupa" en 1950. A súa autobiografía, "Sorprendido pola Alegría", publicouse en 1955.

C. S. Lewis morreu o 22 de novembro de 1963, no mesmo día en que o presidente dos Estados Unidos, John F. Kennedy foi asasinado e no mesmo día en que morre Aldous Huxley.

Éxito Internacional[editar | editar a fonte]

É bastante coñecida a súa influencia sobre personalidades ilustres da nosa época, de entre elas Margaret Thatcher. Os seus libros foron lidos polos seis últimos presidentes americanos e moitos dos seus pensamentos citados nos seus discursos.

Foron vendidas máis de 200 millóns de copias dos 38 libros escritos por Lewis, os cales foron traducidos para máis de 30 linguas, incluíndo a serie completa de Narnia para a lingua rusa. Entre 1996 e 1998, cando se celebrou o seu centenario, foron escritos cerca de 50 novos libros acerca da súa vida e dos seus traballos, completando máis de 150 libros desde o primeiro, escrito en 1949 por Chad Walsh: "C. S. Lewis: O Apóstolo dos Escépticos". El é respectado até polos que non concordan coa súa abordaxe.

É autor de innúmeros libros, entre eles a serie infantil intitulada As Crónicas de Narnia.

Obra[editar | editar a fonte]

Non ficción[editar | editar a fonte]

  • The Allegory of Love: A Study in Medieval Tradition (1936)
  • Rehabilitations and other essays (1939) — con dous ensaios non incluídos Essay Collection (2000)
  • The Personal Heresy: A Controversy (con E. M. W. Tillyard, 1939)
  • The Problem of Pain (1940) (O problema da dor)
  • A Preface to Paradise Lost (1942)
  • The Abolition of Man (1943) (A Abolición do Home)
  • Beyond Personality (1944)
  • Miracles: A Preliminary Study (1947, revisado en 1960) (Milagres)
  • Arthurian Torso (1948; sobre a poesía de Charles Willliams)
  • Mere Christianity (1952; baseado en conferencias da radio de 1941-1944) (publicado en portugués como Mero Cristianismo ou Cristianismo Puro e Simple)
  • English Literature in the Sixteenth Century Excluding Drama (1954)
  • Surprised by Joy: The Shape of My Early Life (1955; autobiografía)
  • Reflections on the Psalms (1958)
  • The Four Loves (1960) ('Os catro amores)
  • Studies in Words (1960)
  • An Experiment in Criticism (1961)
  • A Grief Observed (1961; publicado inicialmente sobre o pseudónimo de N. W. Clerk) (Observación dunha dor)
  • The Discarded Ficheiro: An Introduction to Medieval and Renaisance Literature (1964)
  • God in the Dock: Essays on Theology and Ethics (1970), ou Undeceptions (1971) — todos incluídos en Essay Collection (2000)
  • Studies in Medieval and Renaisance Literature (1966) — non incluído en Essay Collection (2000)
  • Spenser's Images of Life (ed. Alastaír Fowler, 1967)
  • Letters to an American Lady (1967)
  • Selected Literary Essays (1969) — non incluído en Essay Collection (2000)
  • Letters to Malcolm: Chiefly on Prayer (1972)
  • Of Other Worlds (1982; ensaios)
  • All My Road Before Me: The Diary of C. S. Lewis 1922-27 (1993)
  • Essay Collection: Literature, Philosophy and Short Storíes (2000)
  • Essay Collection: Faith, Christianity and the Church (2000)
  • Collected Letters, Vol. I: Family Letters 1905-1931 (2000)
  • Collected Letters, Vol. II: Books, Broadcasts and War 1931-1949 (2004)

Ficción[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Spirits in Bondage (1919; publicado co pseudónimo de Clive Hamilton)
  • Dymer (1926; publicado co pseudónimo de Clive Hamilton)
  • Narrative Poems (ed. Walter Hooper, 1969; inclúe Dymer)
  • The Collected Poems of C. S. Lewis (ed. Walter Hooper, 1994; inclúe Spirits in Bondage)

Obras sobre C. S. Lewis[editar | editar a fonte]

  • C.S. Lewis – O Máis Obstinado dos Convertidos, de David Downing
  • A Antropoloxía Filosófica de C. S. Lewis, de Gabrielle Greggersen
  • Un Ano con C. S. Lewis – Lecturas diarias das súas obras clásicas

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]