Circuíto Paul Ricard
| Circuíto Paul Ricard | |
|---|---|
| Plano do Circuíto | |
| Datos | |
| Carreiras | |
| Localización | |
| Lonxitude | 5´809 |
| Curvas | 14 |
| Volta rápida (1985) | 1:39.914 |
| Piloto Record | Keke Rosberg |
| Escudería Record | Williams Honda |
| Lonxitude | 3´812 |
| Curvas | 9 |
| Volta rápida (1990) | 1:08.012 |
| Piloto Record | Nigel Mansell |
| Escudería Record | Ferrari |
| Coordenadas | 43°15′2″N 5°47′30″E / 43.25056°N 5.79167°E |
| Vista do Circuíto | |
Paul Ricard é un autódromo construído no ano 1969 en Le Castellet, no sur de Francia.
Historia [editar]
Recibe o nome do excéntrico magnate das bebidas que vivía na comunidade próxima de Signes. Durante anos foi considerado o circuíto máis seguro da súa época, xa que dispuña de mellores instalacións que o resto de circuítos, e foi fogar das probas de inverno de moitos equipos. O circuíto tiña tres posibles trazados, un aeroporto e unha zona industrial. A zona máis prominente do trazado é a recta Mistral, de máis de quilómetro e medio de lonxitude, que vai seguida da curva aberta Signes. Tras a morte de Paul Ricard, a familia decidiu vender o circuíto e en maio de 1999 foi comprado por Bernie Ecclestone por preto de 11 millóns de dólares. Desde entón o circuíto foi completamente reconstruído e segue en activo.
Automobilismo [editar]
Foi inaugurado en 1970 cunha carreira de coches de motores de 2.0 litros gañada por Brian Redman. Ao seguinte ano tocoulle albergar o Gran Premio de Francia de Fórmula 1 que foi dominado por Jackie Stewart. Dous anos máis tarde o evento retornou a Paul Ricard e esta vez o gañador foi Ronnie Peterson tras a colisión que encerellou a Emerson Fittipaldi e a un novísimo Jody Scheckter. Niki Lauda dominou a carreira de 1975 mentres que o seu rival James Hunt fíxoo ao ano seguinte. En 1978 chegoulle a quenda a Mario Andretti.
Na década de 1980 tiveron lugar dúas importantes vitorias francesas, a de René Arnoux en 1982 e a de Alain Prost en 1983, ambos pilotos de Renault. Tras 1985 o circuíto consolidouse como Gran Premio de Francia a pesar da morte de Elio de Angelis durante unhas probas nel, o que fixo que se acurtase a recta Mistral para reducir drasticamente a velocidade. En 1986 e 1987 Nigel Mansell obtivo a vitoria, mentres que de 1988 a 1990 foi Alain Prost quen gañou. Paul Ricard foi substituido en 1991 polo circuíto de Magny-Cours en Nevers. Actualmente segue sendo sede de moitas das probas de inverno de equipos de Fórmula 1.
Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Paul Ricard [editar]
| Ano | Piloto | Auto | Duración | Lonxitude | Voltas | Velocidade media | Data | GP de |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1971 | Tyrrell-Ford | 1:46:41,680 h | 5´810 km | 55 | 179´700 km/h | 4. Xullo | ||
| 1973 | Lotus-Ford | 1:41:36,520 h | 5´810 km | 54 | 185´264 km/h | 1. Xullo | ||
| 1975 | Ferrari | 1:40:18,840 h | 5´810 km | 54 | 187´655 km/h | 6. Xullo | ||
| 1976 | McLaren-Ford | 1:40:58,600 h | 5,810 km | 54 | 186,423 km/h | 4. Xullo | ||
| 1978 | Lotus-Ford | 1:38:51,920 h | 5´810 km | 54 | 190´404 km/h | 2. Xullo | ||
| 1980 | Williams-Ford | 1:32:43,420 h | 5´810 km | 54 | 203´016 km/h | 29. Xuño | ||
| 1982 | Renault | 1:33:33,217 h | 5´810 km | 54 | 201´215 km/h | 25. Xullo | ||
| 1983 | Renault | 1:34:13,913 h | 5´810 km | 54 | 199´767 km/h | 17. Abril | ||
| 1985 | Brabham-BMW | 1:31:46,266 h | 5´810 km | 53 | 201´325 km/h | 7. Xullo | ||
| 1986 | Williams-Honda | 1:37:19,272 h | 3´813 km | 80 | 188´062 km/h | 6. Xullo | ||
| 1987 | Williams-Honda | 1:37:03,839 h | 3´813 km | 80 | 188´560 km/h | 5. Xullo | ||
| 1988 | McLaren-Honda | 1:37:37,328 h | 3´813 km | 80 | 187´482 km/h | 3. Xullo | ||
| 1989 | McLaren-Honda | 1:38:29,411 h | 3´813 km | 80 | 185´830 km/h | 9. Xullo | ||
| 1990 | Ferrari | 1:33:29,606 h | 3´813 km | 80 | 195´761 km/h | 8. Xullo |
Record: A.Prost (4 Veces)