Cintura escapular
A cintura escapular é a primeira parte do membro superior humano, formada por dous ósos, a clavícula e a escápula. A cintura mantén unido o brazo ao tronco e polo tanto estabiliza o ombreiro.
Índice |
Articulacións [editar]
A cintura escapular participa en tres articulacións anatómicas do ombreiro:
Articulación esterno-clavicular [editar]
- Artigo principal: Articulación esterno-clavicular.
A articulación esterno-clavicular é a articulación máis interna do ombreiro e artella a clavícula co esterno, a través dun menisco articular. A cápsula articular mantén unidos a ambos ósos.
Articulación acromio-clavicular [editar]
- Artigo principal: Articulación acromio-clavicular.
A articulación acromio-clavicular artella o acromion da escápula coa parte máis lateral ou externa da clavícula. Ten unha mobilidade reducida e ten numerosos ligamentos de reforzo.
Articulación glenoumeral [editar]
- Artigo principal: Articulación glenoumeral.
A articulación glenoumeral é a máis móbil do ombreiro. Artella o úmero coa cavidade glenoide da escápula.
Unións miotendíneas [editar]
Á marxe das articulacións entre ósos existen dous tipos de unións miotendíneas, que contribúen á integridade do membro superior.
Unión escápulo-costal [editar]
É a unión fisiolóxica da escápula e as costelas. Contribúen a ela o músculo trapecio, o músculo romboide maior, o músculo romboide menor e o músculo serrátil anterior. Recibe un pequeno aporte do músculo pectoral menor.
Unión supraumeral [editar]
É unha unión entre a cabeza umeral co ligamento acromio-coracoideo. Participa o tendón do músculo supra-espiñal.
Véxase tamén [editar]
Bibliografía [editar]
- Gray. Anatomy of the human body (en castelán). Edición de 1918 de dominio público.
