Carlos Oroza
Carlos Oroza, nado probabelmente en Viveiro en 1931[1], é un poeta galego.
Índice |
Traxectoria[editar]
A pesar de non ter unha gran cantidade de obra escrita e publicada (e os seu libros son dificilmente atopables), Carlos Oroza é coñecido pola interpretación e performance dos seus propios poemas. Nos anos sesenta fíxose famoso con recitais por toda España, na liña da poesía beat. Naquel tempo fundou, con Víctor Lizárraga e Victoria Paniagua, a revista Tropos. A súa adscrición ao movemento beat foi recoñecida nos Estados Unidos, onde recibiu o premio internacional de Poesía Underground en Nova York.
De ideoloxía libertaria e antifranquista, tivo problemas coa súa actividade poética nos anos setenta.
En 1975 cantou xunto ao grupo Eclipse, publicando o sinxelo Malú (Ariola, 7"), coas cancións "Malú" e "Evame Malú", dous temas de rock progresivo con influencias tribais e planeantes[2].
En 1985 regresou a Galiza e na actualidade vive en Vigo. Leva o seu nome un instituto de Pontevedra.
Obra[editar]
Poesía[editar]
- Eléncar, (1974).
- Cabalum (1980, Edicións do Castro).
- Alicia, (1985).
- Una porción de tierra gris del norte (1996).
- En el norte hay un mar que es más alto que el cielo, primeira edición 1997, revisada e ampliada en 2005 (Deputación de Pontevedra).
- La llama prestada (1998).
- Évame (2012, Editorial Elvira).
Galería de imaxes[editar]
-
Carlos Oroza
-
Oroza recitando en Redondela.
Notas[editar]
- ↑ Diversas fontes xornalísticas sinalan como lugar de nacemento Burela, e outras como ano o 1933. Son maioritarias as que indican Viveiro, 1931
- ↑ , García Lloret, P.: Psicoldelia, Hippies y Undergroung en España 1965-1980.
