Carlos Martínez de Irujo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Carlos Martínez de Irujo y McKean Tacón y Armitage, nado en Washington o 14 de decembro de 1812 e finado en Madrid o 26 de decembro de 1855, foi un diplomático e político español, II marqués de Casa de Irujo, duque de Sotomayor, Grande de España, senador vitalicio, cabaleiro da Orde de Carlos III, Gran Cruz de la Orden de la Torre y la Espada.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Afiliado ao Partido Moderado, dende o 28 de xaneiro de 1847 presidiu un gabinete de tendencia conciliadora para suceder a Francisco Javier de Istúriz, que foi derrocado o 28 de marzo pola oposición do xeneral Serrano, amante da Raíña. Desempeñou o Ministerio de Estado durante o terceiro goberno de Ramón María Narváez, entre o 23 de outubro de 1847 e o 29 de xullo de 1848 e, en 1850, foi embaixador en París, cargo do que foi substituído por Bravo Murillo.

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
Francisco Javier de Istúriz
Carlos Martínez de Irujo
Precede a:
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón
Presidente do Goberno de España