COS-B
|
|
|
|---|---|
 |
|
|
|
|
| Tipo | Observatorio espacial |
| Fabricante | |
| Organización | ESA |
| Data de lanzamento | 9 de agosto de 1975[1][2][3] |
| Foguete portador | Delta 2913[2][4][5][6] |
| Sitio de lanzamento | Base Vandenberg das Forzas Aéreas[2] |
| Obxectivo da misión | Observación do ceo en raios gamma.[2][4] |
| Regreso | 18 de xaneiro de 1986[1] |
| NSSDC ID | 1975-072A |
| Masa | 277,5 kg[4][2][7] |
| Dimensións | 140 cm de diámetro x 121 cm de altura[4][2] |
COS-B (acrónimo de Celestial Observation Satellite[4]) foi un observatorio espacial da Axencia Espacial Europea lanzado o 9 de agosto de 1975 mediante un foguete Delta 2913 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.[2][4][6][5] Inicialmente pretendíase lanzar o satélite mediante un foguete Europa 2, pero descartouse tra-los diversos fallos técnicos co mesmo.[4]
Índice |
Características [editar]
A misión de COS-B consistiu na observación da radiación gamma celeste no rango de enerxías entre 25 MeV e 1 GeV co obxectivo de estudia-los púlsares de raios gamma, cartografiar a Galaxia en raios gamma e facer un estudo en detalle do púlsar Geminga.[8]
O satélite foi inxectado nunha órbita altamente elíptica cun apoxeo de 100.000 km e un perixeo de 350 km e unha inclinación orbital de case 90 graos.[2]
O satélite tiña forma cilíndrica, cun diámetro de 140 centímetros e unha altura de 121 centímetros. Tendo en conta as catro antenas que sobresaían da parte inferior do cilindro, a altura total era de 172,2 cm.[2]
COS-B obtiña información sobre a súa orientación a partir dun sensor solar e dun sensor de albedo terrestre. A actitude controlábase mediante un sistema de control que usaba gas frío (nitróxeno) como propulsor. O mesmo sistema servía para axustar a rotación do satélite a unha velocidade de 10 revolucións por minuto, engadíndose un par de tobeiras de precesión para axustar o momento angular.[2]
O sistema de telemetría usaba un transmisor en tempo real de 6,5 vatios de potencia e cunha taxa de transmisión de datos de 160 ou 320 bps, seleccionable. A enerxía eléctrica era proporcinada por 9480 células solares montadas en 12 subpaneis no cilindro do satélite.[2]
A misión deuse por finalizada en abril de 1982[4] tras funcionar case o triplo do inicialmente estimado (6 anos e 8 meses frente a dous anos previstos)[8]. O satélite reentrou na atmosfera o 18 de xaneiro de 1986.[1]
Instrumentación [editar]
Como único instrumento, COS-B levaba a bordo un telescopio de raios gamma, que funcionou sen problemas durante toda a misión salvo problemas puntuais coa cámara de chipas e a perda normal de rendemento co paso do tempo.[4]
Notas [editar]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 "COS B" (en inglés). Real Time Satellite Tracking. 2011. http://www.n2yo.com/satellite/?s=8062. Consultado o 1 de xaneiro de 2012.
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 "COS-B" (en inglés). 4 de novembro de 2011. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1975-072A. Consultado o 1 de xaneiro de 2012.
- ↑ (PDF) Letter dated 18 November 1975 from the Permanent Representative of the United States of America addressed to the Secretary-General. 2 de decembro de 1975. http://www.unoosa.org/oosa/download.do?file_uid=798.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 "COS B" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_sdat/cos-b.htm. Consultado o 1 de xaneiro de 2012.
- ↑ 5,0 5,1 "Delta-2913" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_lau_det/delta-2913.htm. Consultado o 21 de xuño de 2012.
- ↑ 6,0 6,1 "Delta 2913" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/dela2913.htm. Consultado o 21 de xuño de 2012.
- ↑ "COS" (en inglés). 2011. http://www.astronautix.com/craft/cos.htm. Consultado o 1 de xaneiro de 2012.
- ↑ 8,0 8,1 "The COS-B Satellite" (en inglés). HEASARC (NASA). 26 de xuño de 2003. http://heasarc.gsfc.nasa.gov/docs/cosb/cosb.html. Consultado o 1 de xaneiro de 2012.
