CB Calpisa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
CB Calpisa
Nome do club Club Balonmano Calpisa
Fundado 1952
Pavillón Pavillón Municipal Pitiu Rochel,
Alacant
Capacidade 1.868
Equipacións


Local


Visitante

O Club Balonmano Calpisa creouse en Alacant nos anos 70 partindo do histórico Obras del Puerto, converténdose nun dos equipos máis importantes da Liga ASOBAL, competición que gañou en catro ocasións. Actualmente o seu herdeiro é o BM Alicante. Posteriormente pasou a denominarse Hércules-Calpisa, CB Tecnisa Alicante, CB Tecnisán Alicante, Helados Alacant, antes de trasladarse a Benidorm na súa última etapa.

Pabellón Pitiu Rochel

Historia[editar | editar a fonte]

Dos inicios á época dourada[editar | editar a fonte]

O CD Obras del Puerto naceu a principios da década dos 50 e foi un dos fundadores da División de Honra (actualmente Liga ASOBAL) na tempada 1958-59. A súa mellor clasificación foi o segundo posto da tempada 1959-60.

A principios da tempada 1973-74, o daquela presidente do Obras, Andrés Muñoz, buscou o patrocinio dunha empresa construtora local, a Compañía Alicantina de Promociones Inmobiliarias S.A., e deste xeito o club pasou a denominarse Club Balonmano Calpisa. Co investimento económico chegaron as fichaxes, as dúas máis importantes no banquillo con Miquel Roca (ata aquela adestrador do hístórico BM Granollers, co que gañara 7 Ligas e 2 Copas) e na portería con Perramón.

Na tempada 1974-75 chegou a primeira liga, na que o equipo quedou por diante dos grandes da época, o FC Barcelona e o Atlético de Madrid.

A partir de aí comezaron cinco tempadas de éxitos e títulos, o Calpisa estivo ata tres tempadas consecutivas sen perder ningún partido e logrou catro títulos de liga de xeito consecutivo dende a tempada 1973-74 ata a 1977-78. A esos títulos de Liga uniuselles tamén los de tres títulos de Copa (1975, 1976 e 1977).

A pesar de dominar o balonmán español, non tivo o mesmo éxito a nivel europeo, onde tan só na tempada 1977-78 chegou ás semifinais da Copa de Europa, caendo ante o Slask Wroclaw de Polonia, sendo o primeiro equipo da liga española en conseguir chegar tan lonxe na máxima competición continental.

Na tempada 1978-79 sucedeu a Miquel Roca no banquillo Pitiu Rochel, que fora xogador no Obras del Puerto e que, tralo seu falecemento, dou nome ao pavillón no que desputaba o equipo os seus encontros como local.

Campión da Recopa[editar | editar a fonte]

A época dourada pechouna dando dándolle á cidade o único título internacional de balonmán: a Recopa de Europa ao derrotar na final ao potente equipo alemán do VfL Gummersbach. O Calpisa chegou á final tras eliminar ao Union Krems de Austria con dous triunfos (21-17 e 28-15), logo desfíxose do Dosza Debrecen húngaro, perdendo por 24-22 en Hungría e gañando 32-19 en Alacant, a continuación impúxose ao Goteborg por un apabullante e inesperado 40-25 na súa cancha, para repetir vitoria en Suecia por 25-28. Na final venceu 20-15 en Alacant e perdeu 18-16 na daquela República Federal Alemana.

Plantilla de la Recopa

  • Juan Pedro de Miguel España
  • Victor García Borrás España
  • Javier Cabanas España
  • Goyo López España
  • Jesus Albizu España
  • José Luís Soriano "Poli" España
  • Miguel Ángel Cascallana España
  • Nacho Novoa España
 
  • Juan Francisco Muñoz Melo España
  • Miguel Castaño España
  • Eugenio González Mazorra España
  • Mario Hernandez España
  • Santos Labaca España
  • Paco Morán España
  • José Luís Egea "Pepeli" España
  • José Manuel Tauré España

O traslado a Benidorm e a disolución[editar | editar a fonte]

Na tempada 1982-83 o equipo pasa a denominarse Tecnisa, e Tecnisán dende a 1983-84 ata a 1987-88, conseguindo unha Copa do Rei na tempada 1985-86, o que sería o seu derradeiro título, e un par de terceiros postos na liga por detras do FC Barcelona e o Atl de Madrid.

Dende a tempada 1988-89 ata a 1991-92 pasou a denominarse Helados Alacant. Na tempada 1992-93 o equipo, ante la perda de patrocinadores, decide aceptar a proposta do Concello de Benidorm, trocando o seu nome polo de Balonmano Benidorm, e xogando os seus partidos nesa cidade.

A tempada 1992-93 foi a última participación do club na máxima categoría, xa que a pesar de conseguir a permanencia, o equipo viuse obrigado a disolverse por motivos económicos.

A creación do BM Alicante[editar | editar a fonte]

Coa colaboración da canteira dos colexios históricamente máis importantes de Alicante en balonmáno, Agustinos, Salesianos e Jesuitas (Maristas quedou á marxe) e baixo a denominación de CB Estudiantes, o novo club saiu en segunda, ascendendo a primeira e máis tarde ata a División de Honra B na tempada 1995-96, onde competiu ata a súa cesión de dereitos ao BM Alicante, creado en Xullo do 2000 e que collerá o relevo do Calpisa.

Palmarés[editar | editar a fonte]

  • Campión: 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1977-78
  • Subcampión: 1978-79, 1979-80
  • Campión: 1974-75,1975-76,1976-77,1979-80, (CB Tecnisán) 1985-86
  • Subcampión: 1978-79
  • Campión: 1979-80
  • Subcampión: (CB Tecnisa) 1985-86

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]