Braquiópodo

Braquiópodos
O braquiópodo “Terebratella sanguinea”
Clasificación científica
Reino: Animalia Subreino: Eumetazoa Superfilo: Lophotrochozoa Filo: Braquiópoda
Subfilo
Subfilo Linguliformea Subfilo Craniformea Subfilo Rhynchonelliformea

O Phylum dos braquiópodos (Brachiopoda, do grego brakhýs, "curto" e podós, "pé") son un tipo de animais mariños celomados, protóstomos, bilaterais que posúen un lofóforo e o seu corpo está contido nunha cuncha bivalva (diferente á que presentan os moluscos lamelibranquios). Son animais de vida sedentaria que viven fixos ao substrato.

Características

O Phylum dos Braquiópodos está composto na actualidade por 3 clases e ao redor de 4.000 especies vivas, sendo este grupo moito máis abundante no pasado (dende o Cámbrico, hai uns 600 m.a. ata o terciario) atopándose máis de 30.000 especies fósiles xa que as súas cunchas fosilizan moi ben, non así os tecidos brandos do interior. Na actualidade teñen unha distribución irregular por todo o planeta.

As principais características do grupo dos braquiópodos pódense resumir nos seguintes puntos:

1. Son animais que posúen unha cuncha bivalva segregada polo manto.
2. Teñen un lófoforo formado por tentáculos ciliados que orixina sucos que levan o alimento á boca.
3. O celoma esta formado por tres compartimentos: protocele, mesocele e metacele.
4. As gónadas, normalmente 4 parellas, son sinxelas formadas a partir das células peritoneais.
5. Os animais están ancorados ao substrato por medio dun pedúnculo.
6. A excreción realízase mediante un ou dous pares de metanefridios
7. O aparato circulatorio e aberto, contendo unha bolsa cardíaca pulsátil.
8. O desenvolvemento embrionario comeza por unha segmentación radial e holoblástica.

Anatomía

Spiriferina rostrata

Os braquiópodos presentan as seguintes características anatómicas:

• O sistema nervioso non está moi ben desenvolvido. Algúns semellan telo no interior da epiderme e outros baixo ela. Consta dun anel nervioso periesofáxico conectado ó ganglio subesofáxico, do que saen nervios cara o manto, co supraesofáxico do que saen o nervios que percorren os lofóforos.

• O sistema circulatorio amosa dous líquidos que interveñen na circulación: o sangue e o líquido do celoma. O sangue contén hemeritrina que é un pigmento respiratorio que axuda a recoller e liberar osíxeno. O líquido do celoma circula grazas a acción duns cilios e flaxelos situados no peritoneo. Existe unha vesícula pulsátil que latexa lentamente e que está no vaso medio dorsal. Este vaso se divide en ramas que chegan ata cada tentáculo.

• O aparato dixestivo é máis ben sinxelo, comezando na boca a que chegan as partículas de alimento englobadas nun mucus. O alimento continúa polo esófago e mediante movementos peristálticos chega ao estómago que ten sobre a súa parede un fígado. A continuación hai un intestino delgado que remata nun cego ou as veces nun ano.

• O aparato excretor formado por nefridios do tipo metanefridio que fan tamén o papel de gonoductos . Os nefrostosmas están suxeitos ao tubo dixestivo e a parte tubular do nefridio remata nun nefridióporo.

• Teñen músculos adutores que están unidos a ambas cunchas e que serven para pechalas. Para abrir a cuncha interveñen os músculos abdutores. Tamén existe uns músculos pedunculares (dorsal e ventral) que serven para inclinar a cuncha respecto do pedúnculo.

Reprodución

Estes animais son xeralmente dioicos, formándose os gametos a partir do peritoneo en 4 pares de gónadas. Os gametos son expulsados polos nefridios ao exterior producíndose a incubación no mar ou en ocasións na cavidade paleal, no nefridio ou incluso no lofóforo.

Véxase tamén

Bibliografía

• Meglitsch, P.A Zoología de invertebrados, 2ª edición. Ed.Pirámide, Madrid 1986 pp 748-758 ISBN 84-368-0316-7

Ligazóns externas

• UC-Berkeley Museo de Paleontoloxía (en inglés)
• Palaeos Brachiopoda (en inglés)
• BrachNet (en inglés)
• Información de Kansas Geological Survey (en inglés)
• site de R. Filippi (en inglés)