Bhagavad Gita

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Krisná e Arxuna na batalla de Kurukshetra. Representación nunha pintura do Majábharata, do século XVIII-XIX.

O Bhagavad Gita é un relato en sánscrito do libro sexto do Mahabharata, parte destacada da epopea sagrada hindú. Recolle o diálogo entre Krishna e o guerreiro do clan dos Pandavas Arxuna, cando este semella desfalecer antes da batalla contra o clan Kaurava. O texto colleu forma entre os séculos VI e II antes de Cristo.

Krishna, sétima encarnación do deus Vishnu, instrúe sobre o desapego, a impeturbabilidade, a inmortalidade da alma, a irrealidade dos obxectos e o ilusorio do mundo.

O home iluminado non se entristece nin polos vivos nin polos mortos.