Bartolomé Mitre

Bartolomé Mitre
Bartolomé Mitre Martínez
Presidente de Arxentina
Período:	11 de abril de 1862 - 11 de outubro de 1868
Antecesor:	Juan Esteban Pedernera
Sucesor:	Domingo Faustino Sarmiento
Chanceler:	{{{chanceler1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período:	{{{periodo3}}}
Antecesor:	{{{antecesor3}}}
Sucesor:	{{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período:	{{{periodo4}}}
Antecesor:	{{{antecesor4}}}
Sucesor:	{{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:	26 de xuño de 1821
Lugar:	Bos Aires, Arxentina
Falecemento:	19 de xaneiro de 1906
Lugar:	Bos Aires, Arxentina
Organización:	Partido Liberal Unión Cívica Unión Cívica Nacional
Afiliacións:	{{{afiliacións}}}
Cónxuxe:	Delfina Vedia de Mitre
Parella:	{{{parella}}}
Fillos:	{{{fillos}}}
Residencia:	{{{residencia}}}
Cargo(s):	foi tamén gobernador da Provincia de Bos Aires (1860-1862)
Alma mater:	{{{almamater}}}
Profesión:	militar, xornalista e político
Relixión:	{{{relixión}}}
Sinatura:	{{{sinatura}}}
Sitio web:	{{{web}}}

Bartolomé Mitre Martínez (1821-1906) militar, xornalista e político, foi presidente de Arxentina entre 1862 e 1868. Foi tamén gobernador da provincia de Bos Aires entre 1860 e 1862.

Primeiros anos

Naceu na cidade de Bos Aires, na actual esquina de Suipacha e Peatonal Lavalle. Exiliouse no Uruguai, como outros opositores a Juan Manuel de Rosas, durante o goberno deste; actuou como soldado e xornalista no Uruguai, Perú, Chile e Bolivia. Atopábase neste último país en 1848, cando debeu desterrarse por causa da revolución; viaxaría ao Perú e logo a Chile, onde sería coredactor de Juan Bautista Alberdi, director do xornal El Comercio de Valparaíso. Nesa cidade, publica Manuel Blanco Encalada e Thomas Cochrane.

Máis tarde, escribiría en El Progreso, diario que creara Domingo Faustino Sarmiento, desde onde pregoou a indivisibilidade territorial da soberanía americana, defendeu o dereito de pensamento dos estranxeiros (sempre que non atentasen contra a soberanía dos países que os acollían) e a democracia nun sentido integral, e emprendeu campañas para mellorar social e economicamente ao pobo.

Volta a Arxentina

Regresou a Arxentina despois do derrocamento de Rosas, e liderou a rebelión da provincia de Bos Aires contra o sistema federal que a Constitución Arxentina de 1853, patrocinada por Justo José de Urquiza, impoñería; ocupou diversos cargos de relevancia no goberno provincial logo da secesión da provincia, ata que en 1859 foi derrotado militarmente por Urquiza, que buscaba reincorporar a Bos Aires á Confederación Arxentina.

Con todo, misteriosamente foi vencedor na batalla de Pavón (1861), despois que Urquiza se retirase case sen presentar batalla; Bos Aires reincorporaríase á Confederación, aceptando a Constitución de 1853 pero introducindo cambios que a beneficiaron na reforma de 1860.

En outubro de 1862 Mitre foi elixido presidente da Arxentina. Durante o seu mandato estendeuse o sistema ferroviario, organizou o exército, difundiu o ensino en todos os niveis, mellorou o servizo postal, organizou a Suprema Corte de Xustiza, saneou a moeda, regularizou a débeda pública, adoptouse o sistema métrico decimal e fundouse o crédito público. Ademais desenvolveuse a Guerra da Tripla Alianza, onde a Arxentina, aliada ao Brasil e o Uruguai invadiron ao Paraguai.

Mitre tamén foi o fundador do xornal La Nación, un dos diarios máis influentes da América Latina, que desde 1870 séguese a publicar e foi sempre dirixido polos seus descendentes.

En 1890, fronte á crise do goberno de Miguel Juárez Celman, formou parte da recentemente fundada Unión Cívica, da que logo se separaría a Unión Cívica Radical.

Os seus restos mortais descansan no Cemiterio da Recoleta, na cidade de Bos Aires.

Presidente de Arxentina
Segue a: Juan Esteban Pedernera	Bartolomé Mitre (1862-1868)	Precede a: Domingo Faustino Sarmiento
	Partido Liberal Unión Cívica Unión Cívica Nacional