Bartolomé Mitre

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bartolomé Mitre
BartolomeMitre002.JPG
Bartolomé Mitre Martínez
Presidente de Arxentina
Período: 11 de abril de 1862 - 11 de outubro de 1868
Antecesor: Juan Esteban Pedernera
Sucesor: Domingo Faustino Sarmiento
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 26 de xuño de 1821
Lugar: Buenos Aires, Arxentina
Falecemento: 19 de xaneiro de 1906
Lugar: Buenos Aires, Arxentina
Organización: Partido Liberal
Unión Cívica
Unión Cívica Nacional
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: Delfina Vedia de Mitre
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): foi tamén gobernador da Provincia de Buenos Aires (1860-1862)
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: militar, xornalista e político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Bartolomé Mitre Martínez, nado o 26 de xuño de 1821 e finado o 19 de xaneiro de 1906, militar, xornalista e político, foi presidente de Arxentina entre 1862 e 1868. Foi tamén gobernador da provincia de Buenos Aires entre 1860 e 1862.

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Naceu na cidade de Buenos Aires, na actual esquina de Suipacha e Peatonal Lavalle. Exiliouse no Uruguai, como outros opositores a Juan Manuel de Rosas, durante o goberno deste; actuou como soldado e xornalista no Uruguai, Perú, Chile e Bolivia. Atopábase neste último país en 1848, cando debeu desterrarse por causa da revolución; viaxaría ao Perú e logo a Chile, onde sería coredactor de Juan Bautista Alberdi, director do xornal El Comercio de Valparaíso. Nesa cidade, publica Manuel Blanco Encalada e Thomas Cochrane.

Máis tarde, escribiría en El Progreso, diario que creara Domingo Faustino Sarmiento, desde onde pregoou a indivisibilidade territorial da soberanía americana, defendeu o dereito de pensamento dos estranxeiros (sempre que non atentasen contra a soberanía dos países que os acollían) e a democracia nun sentido integral, e emprendeu campañas para mellorar social e economicamente ao pobo.

Volta a Arxentina[editar | editar a fonte]

Regresou a Arxentina despois do derrocamento de Rosas, e liderou a rebelión da provincia de Buenos Aires contra o sistema federal que a Constitución Arxentina de 1853, patrocinada por Justo José de Urquiza, impoñería; ocupou diversos cargos de relevancia no goberno provincial logo da secesión da provincia, ata que en 1859 foi derrotado militarmente por Urquiza, que buscaba reincorporar a Buenos Aires á Confederación Arxentina.

Con todo, misteriosamente foi vencedor na batalla de Pavón (1861), despois que Urquiza se retirase case sen presentar batalla; Buenos Aires reincorporaríase á Confederación, aceptando a Constitución de 1853 pero introducindo cambios que a beneficiaron na reforma de 1860.

En outubro de 1862 Mitre foi elixido presidente da Arxentina. Durante o seu mandato estendeuse o sistema ferroviario, organizou o exército, difundiu o ensino en todos os niveis, mellorou o servizo postal, organizou a Suprema Corte de Xustiza, saneou a moeda, regularizou a débeda pública, adoptouse o sistema métrico decimal e fundouse o crédito público. Ademais desenvolveuse a Guerra da Tripla Alianza, onde a Arxentina, aliada ao Brasil e o Uruguai invadiron ao Paraguai.

Mitre tamén foi o fundador do xornal La Nación, un dos diarios máis influentes da América Latina, que desde 1870 séguese a publicar e foi sempre dirixido polos seus descendentes.

En 1890, fronte á crise do goberno de Miguel Juárez Celman, formou parte da recentemente fundada Unión Cívica, da que logo se separaría a Unión Cívica Radical.

Os seus restos mortais descansan no Cemiterio da Recoleta, na cidade de Buenos Aires.

Presidente de Arxentina

Segue a:
Juan Esteban Pedernera
Bartolomé Mitre
Precede a:
Domingo Faustino Sarmiento
Partido Liberal
Unión Cívica
Unión Cívica Nacional
Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Bartolomé Mitre