Bardsey

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bardsey
Ynys Enlli en galés
Bardsey en Gales
Bardsey
Bardsey

Localización da illa
Bardsey-island.jpg
Illa de Bardsey dende Mynydd Mawr
Situación
País Gales Gales
Condado de Gwynedd
Mar Mar de Irlanda (na baía de Cardigan)
Coordenadas 52°46′N 4°47′W / 52.76°N 4.79°W / 52.76; -4.79Coordenadas: 52°46′N 4°47′W / 52.76°N 4.79°W / 52.76; -4.79
Xeografía
Superficie 1,80 km² km²
Longura máxima 2,5 km
Punto máis alto 167 m (Mynydd Enlli)
Demografía
Poboación 10 hab.
Lingua propia Galés

A Illa de Bardsey (en galés: Ynys Enlli) é unha illa que se localiza á entrada da baía de Cardigan, en Gwynedd, Gales.

Na illa fundouse no século VI un mosteiro dedicado a San Cadfan, pero as ruínas que se conservan hoxe é dunha abadía que data do século XIII. A mediados do século XVIII estableceuse unha comunidade mariñeira. En 1925 a illa estaba habitada por 100 persoas, pero pouco despois a maioría deixárona. O punto máis alto é o Mynydd Enlli (167 m).

A illa pertence e é dirixida pola «Fundación da Illa Bardsey» (Bardsey Island Trust) que a adquiriu en 1979 despois de recadar cartos mediante subscripción pública. Durante moitos anos, formara parte dos bens da familia Newborough de Glynllifon, preto de Caernarfon. Outrora, albergou unha poboación de 92 persoas segundo o censo de 1851. Era tradición para os homes máis vellos da isla nomear un Brenin Enlli (Rei de Bardsey), coroado por Lord Newborough ou o seu representante. A corona gárdase no Museo Marítimo en Liverpool, aínda que se fixeron peticións para que regrese á illa. En 1935, a poboación caera a 33 habitantes. Por mor da caída da poboación, a pequena escola da illa pechou cara 1950.

Peregrinación[editar | editar a fonte]

A illa foi un lugar de peregrinación, especialmente popular con peregrinos que ían morrer para seren enterrados na illa. Dalí xurdiú a tradición de que vinte mil santos están soterrados na isla. Tres peregrinacións a Bardsey foron calificados como equivalentes a unha peregrinación a Roma. San Deiniol e San Dubricius foron enterrados na vella abadía antes de seren trasladados a Bangor e á Catedral de Llandaff respectivamente.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]