Barbara
| Barbara | |
|---|---|
.jpg) |
|
| Nome completo | Monique Andrée Serf |
| Alias | |
| Naceu | 9 de xuño de 1930 |
| Orixe | París  |
| Morreu | 25 de novembro de 1997 |
| Ocupación (s) | |
| Xénero | |
| Instrumento(s) | voz |
| Tipo de voz | |
| Selo(s) discográfico (s) | |
| Relacionado con | |
| Tempo en activo | |
| Web | |
Barbara (9 de xuño de 1930 en París como Monique Andrée Serf, † 25 de novembro de 1997 en Neuilly-sur-Seine) foi unha cantante francesa.
Mentres Francia estaba ocupada polos nazis e baixo o goberno de Vichy, ela tivo que se refuxiar na pequena vila de Saint-Marcellin en Isère xa que a súa familia era de orixe xudía. Despois da guerra e xa volta á normalidade un veciño que era profesor de música animouna a cantar e deulle leccións para matizar a súa voz ao tempo que se inscribía na Escola Superior de Música e cantaba na Fontaine des Quatre Saisons, un cabaret moi popular en París.
De 1950 a 1952 residiu en Bruxelas e entrou en contacto co mundo artístico local, unha casa alugada para tal fin canta co acompañamento do piano cancións de Édith Piaf, Juliette Gréco e Germaine Montéro.
De regreso a París coñece a Jacques Brel e interpreta moitas das súas cancións, acude a pequenos cabarets onde se fai cun público pequeno pero fiel, sobre todo composto de estudantes do barrio latino. En 1957 volta a Bruxelas para gravar o seu primeiro disco. En 1961 faise popular ó pasar a actuar no Montparnasse, aínda así continúa actuando en pequenos clubs ata que pasa ó Théâtre des Capucines, onde captura a atención da audiencia e dos críticos cun repertorio novo, o éxito fixo que asinara un contrato coa Philips.
A súa poesía lírica, o seu aspecto dramático e a profunda emoción da súa voz asegúralle un público que a vai seguir durante trinta anos, « Ma plus belle histoire d'amour c'est vous », « L'aigle noir », « Nantes », « La solitude » e Une petite cantate » son as cancións máis representativas desta época.
En 1965, o seu álbum « Barbara chante Barbara » convértese nun grande éxito comercial e gaña o premio da Académie Charles Cros.
En 1969 comezou a súa « Madame» de Albert Willemetz, onde Barbara interpreta a un travesti. En 1971 coprotagoniza con Jacques Brel o filme «Franz», dous anos despois apareceu en «L'Oiseau rare» realizada por Jean-Claude Brialy. A súa derradeira actuación foi en 1977 en «Je suis né à Venise» de Maurice Béjart.
