BCPL

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
BCPL
Paradigma: imperativo (procedural), e máis tarde tamén orientación a obxectos.
Data: 1966
Influído por: CPL
Influíu: B

BCPL é un acrónimo inglés de Basic Combined Programming Language (Linguaxe de Programación Básico Combinado). Foi deseñado por Martin Richards da Universidade de Cambridge en 1966 debido ás dificultades experimentadas coa linguaxe de programación CPL durante os anos 60. O primeiro compilador implementado foi escrito en 1967 mentres Richards visitaba o MIT. A linguaxe foi descrito por primeira vez nun proxecto presentado nunha conferencia informática en 1969. Anos despois, Dennis Ritchie utilizouno como base para desenvolver B (que á súa vez, máis tarde daría lugar ao popular linguaxe de programación C).

É un linguaxe de programación ordenado, potente e moi fácil de adaptar a diferentes arquitecturas. Popularizouse nos programas de arranque das computadoras (bootstraps en inglés) debido aos seus compiladores simples e compactos, algúns con capacidade para correr en só 16 kilobytes. Inclusive algúns sistemas operativos foron escritos total ou parcialmente en BCPL (TRIPOS e Amiga Kickstart entre outros).

A principal razón da capacidade de adaptación ás diferentes arquitecturas é a estrutura da súa compilador, o que foi dividido en dous partes. A cara visible do mesmo interpretaba o código fonte e xeraba código máquina para unha máquina virtual; a outra cara do compilador tomaba dito código máquina e traducíao ao código necesario para a arquitectura desexada. Non moito despois, este deseño de compiladores fíxose popular; pero o compilador de Richards foi o primeiro en definir unha máquina virtual para este propósito. Algúns das linguaxes que utilizan o mesmo formato son Xava e Pascal.

A linguaxe ten a peculiaridade de ter só un tipo de dato: a palabra (word en inglés) composta dunha cantidade fixa de bits elixidos xeralmente para coincidir co tamaño dunha palabra da arquitectura correspondente. A interpretación de calquera valor é determinado polos operadores utilizados para procesalos (+ utilizábaos como enteiros, ! como punteiros, etc. ). Para poder lograr isto, a implementación carecía dun recoñecemento de tipos. A notación húngara foi desenvolvida para anotar información nos nomes das variables sobre o seu uso e tipo.

Parte da comunidade informática sostén que foi a primeira linguaxe de programación no que se desenvolveron os orixinais do clásico programa "Ola mundo" e o primeiro MUD.

En 1979 coñecíanse implementación para polo menos 25 arquitecturas diferentes; pero o seu uso decaeu para os comezos do novo milenio. O seu sucesor B foi fonte de inspiración para C, unha das linguaxes de programación máis utilizados na actualidade para programación de sistemas.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]