Avelino Rodríguez Elías

Avelino Rodríguez Elías, nado en Afife (Portugal) en 1872 e finado en Asunción (Paraguai) o 13 de febreiro de 1958, foi un escritor e xornalista galego.

Traxectoria

Fillo de nai galega, naceu en Portugal, pero trasladouse a Vigo, onde colaborou en Faro de Vigo, foi director de El Puerto de Vigo (1923) e da revista Ecos de Vigo. Foi cronista da cidade entre 1926 e 1936.

Foi autor de moitas iniciativas a prol da cidade de Vigo: promotor da creación do corpo de bombeiros, da Cruz Vermella; pediu a creación do museo de Castrelos en 1909 e, en 1926, presentou un proxecto para cumprir tal obxectivo; reivindicou o escudo da cidade e foi o primeiro que demandou a creación do estadio de Balaídos.

No verán de 1936 ten que fuxir de Vigo, vía Portugal, rumbo ao exilio en Paraguai. Á súa chegada a Asunción comezou a escribir para o xornal El País.

Obra

Autor dunha obra numerosa entre a que destacan traballos históricos sobre Rande e a Reconquista. Tamén cultivou o teatro en galego escribindo un feixe de once pezas teatrais de diferente composición e estruturas diversas (comedia, entremés, alegoría, monólogo): Os catros túneles, O embargo (1911), O miñato e mais a pomba (1913), O trunfo da muiñeira (1914), ¿Cásome ou non me caso?, San Antón o casamenteiro (1920), O sobriño do abade (1927), O garda Mor (1929), O pano amarelo, A tixeira da vida e A venganza do sultán. Moitas delas foron representadas polo Real Coro Toxos e Flores, e apareceren reunidas en 1930 co título Obras teatrales galegas.

• O retabro da capela maior da Eirexa Colexiata de Baiona.
• La escuadra de plata, 1935.
• El Museo de Bellas Artes y la Biblioteca Americana Juansilvano Godoi, 1940.
• Mujeres de todos los tiempos, 1945.
• Contos do turreiro e outros relatos.
• Historia de Vigo (inédita).

Véxase tamén

Bibliografía

• González Martín, Gerardo (2006), Paixón por Vigo. Vida e obra do cronista Rodríguez Elías, Vigo: Instituto de Estudos Vigueses. ISBN.