Aurelio Aguirre

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Aurelio Aguirre
Tumba de Aurelio Aguirre en Boisaca - Santiago - Galicia (Spain)-2.jpg
Sepultura de Aurelio Aguirre en Boisaca, Santiago de Compostela
Datos persoais
Nacemento 23 de abril de 1833
Lugar Santiago de Compostela Galicia Galicia
Falecemento 29 de xullo de 1858
Lugar Coruña
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua castelán
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros poesía
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Aurelio Aguirre Galarraga, nado en Santiago de Compostela o 23 de abril de 1833 e falecido na Coruña o 29 de xullo de 1858, foi un poeta galego en lingua castelá.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou dereito na Universidade de Santiago. Foi un home comprometido con Galiza e coas clases desfavorecidas. Participou como miliciano no levantamento de 1854 e no Banquete de Conxo, celebrado o 2 de marzo de 1856. Desde moi novo mantivo amizade con intelectuais de corte rexionalista, como Eduardo Pondal, Manuel Murguía ou Rosalía de Castro. Precisamente con esta mantivo unha forte relación amical e literaria. De feito, a ela lle dedicou o soneto Improvisación. Tiña gran estima entre os seus contemporáneos galegos. Colaborou na Revista Galaica.

Como lle acontecera a máis de un poeta romántico, Aurelio Aguirre morreu moi novo (aos 25 anos de idade) e de forma tráxica: suicidouse afogándose na praia de San Amaro da Coruña. Quedaba así truncada unha máis que prometedora voz poética.

Obra[editar | editar a fonte]

El mesmo comezou a publicación da súa obra poética, que se editaría postumamente co título Ensayos poéticos (1856-1858), tamén escribiu un drama e a narración Risas y lágrimas. A súa obra foi escrita en castelán, agás un poema titulado "Un consello", publicado en 1966 por Xosé María Álvarez Blázquez. En 1901 fíxose unha recompilación de parte dos seus poemas co título Poesías selectas, cun prólogo de Leandro de Saralegui Medina.